adjectivefirst/second-declension adjective
incognitus
incognitus (feminine incognita, neuter incognitum)
Classical[ɪŋˈkɔŋ.nɪ.tʊs]Ecclesiastical[iŋˈkɔɲ.ɲi.tus]
Meaning
- adjectiveunknown
- adjectiveuntried, untested
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incognitus | incognita | incognitum |
| genitive | incognitī | incognitae | incognitī |
| dative | incognitō | incognitae | incognitō |
| accusative | incognitum | incognitam | incognitum |
| ablative | incognitō | incognitā | incognitō |
| vocative | incognite | incognita | incognitum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incognitī | incognitae | incognita |
| genitive | incognitōrum | incognitārum | incognitōrum |
| dative | incognitīs | incognitīs | incognitīs |
| accusative | incognitōs | incognitās | incognita |
| ablative | incognitīs | incognitīs | incognitīs |
| vocative | incognitī | incognitae | incognita |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- incognita causa (cf. sect. XV. 3, indicta causa)
- without any examination.
in-cognĭtus, a, um, adj.
I. Not examined, untried:
vestra solum legitis, vestra amatis, ceteros causā incognitā condemnatis, Cic. N. D. 2, 29, 73: res, id. Caec. 10, 29.—II. Not known, unknown (class.;
esp. freq. in Cic.): ne incognita pro cognitis habeamus, Cic. Off. 1, 6, 18: insperatum omnibus consilium, incognitum certe, id. Phil. 4, 1, 3: falsa aut incognita res, id. Ac. 1, 12, 45: effata fatidicorum, id. Leg. 2, 8, 20: quae omnia fere Gallis erant incognita, Caes, B. G. 4, 20, 3; so with dat., id. ib. 4, 29, 1: lex, Cic. Agr. 3, 10, 25: biduum ad recognoscendas res datum dominis, tertio incognita sub hasta veniere, unclaimed, not identified by the owners, Liv. 5, 16, 7: qui incognitum famae aperuerint armis orbem terrarum, id. 42, 52, 14: palus oculis incognita nostris, i. e. unseen, Ov. M. 2, 46: cum incognitum (eum) alias haberet, did not know, Suet. Aug. 94: nihil ejusmodi invenio; itaque incognito nimirum assentiar, Cic. Ac. 2, 35, 113; cf. id. ib. 2, 36, 114: contineo igitur me, ne incognito assentiar, id. ib. 2, 43, 133: Rebecca incognita viro, a maiden, Vulg. Gen. 24, 16: longi mensura incognita nervi, unknown, i. e. unparalleled, greater than any known, Juv. 9, 34.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
in-cōgnitus adj.,
not examined, untried, not investigated: de absente incognitā causā statuere, S.: de incognitā re iudicare: sagitta incognita transilit umbras, untraced, V.—Not known, unknown: incognita pro cognitis habere: consilium: quae omnia fere Gallis erant incognita, Cs.: tertio (die) incognita sub hastā veniere, the unclaimed property, L.: palus oculis incognita nostris, i. e. unseen, O.: res animos incognita turbat, strangeness, V.—Unknown, unparalleled, enormous: serpens, O.: longi mensura incognita nervi, Iu.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinincognitus
Latin cognitus Latin incognitus From in- + cognitus.
Descendants
- Catalanincògnit
- Englishincognito
- Italianincognito
- Portugueseincógnito
- Spanishincógnito
- Galicianincógnito
In English words that came into English from incognitus
- incognitoincognitus