LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

incognitus

incognitus (feminine incognita, neuter incognitum)
Classical[ɪŋˈkɔŋ.nɪ.tʊs]Ecclesiastical[iŋˈkɔɲ.ɲi.tus]

Meaning

  1. adjectiveunknown
  2. adjectiveuntried, untested

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincognitusincognitaincognitum
genitiveincognitīincognitaeincognitī
dativeincognitōincognitaeincognitō
accusativeincognitumincognitamincognitum
ablativeincognitōincognitāincognitō
vocativeincogniteincognitaincognitum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincognitīincognitaeincognita
genitiveincognitōrumincognitārumincognitōrum
dativeincognitīsincognitīsincognitīs
accusativeincognitōsincognitāsincognita
ablativeincognitīsincognitīsincognitīs
vocativeincognitīincognitaeincognita

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

incognita causa (cf. sect. XV. 3, indicta causa)
without any examination.

in-cognĭtus, a, um, adj.
I. Not examined, untried: vestra solum legitis, vestra amatis, ceteros causā incognitā condemnatis, Cic. N. D. 2, 29, 73: res, id. Caec. 10, 29.—
II. Not known, unknown (class.; esp. freq. in Cic.): ne incognita pro cognitis habeamus, Cic. Off. 1, 6, 18: insperatum omnibus consilium, incognitum certe, id. Phil. 4, 1, 3: falsa aut incognita res, id. Ac. 1, 12, 45: effata fatidicorum, id. Leg. 2, 8, 20: quae omnia fere Gallis erant incognita, Caes, B. G. 4, 20, 3; so with dat., id. ib. 4, 29, 1: lex, Cic. Agr. 3, 10, 25: biduum ad recognoscendas res datum dominis, tertio incognita sub hasta veniere, unclaimed, not identified by the owners, Liv. 5, 16, 7: qui incognitum famae aperuerint armis orbem terrarum, id. 42, 52, 14: palus oculis incognita nostris, i. e. unseen, Ov. M. 2, 46: cum incognitum (eum) alias haberet, did not know, Suet. Aug. 94: nihil ejusmodi invenio; itaque incognito nimirum assentiar, Cic. Ac. 2, 35, 113; cf. id. ib. 2, 36, 114: contineo igitur me, ne incognito assentiar, id. ib. 2, 43, 133: Rebecca incognita viro, a maiden, Vulg. Gen. 24, 16: longi mensura incognita nervi, unknown, i. e. unparalleled, greater than any known, Juv. 9, 34.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinincognitus

Latin cognitus Latin incognitus From in- + cognitus.

Descendants
  • Catalanincògnit
  • Englishincognito
  • Italianincognito
  • Portugueseincógnito
  • Spanishincógnito
  • Galicianincógnito

In English words that came into English from incognitus

  • incognitoincognitus

Quick answers

What does incognitus mean in Latin?
incognitus, a adjective, means “unknown; untried, untested”.
How do you pronounce incognitus?
In classical Latin, [ɪŋˈkɔŋ.nɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋˈkɔɲ.ɲi.tus].
Where does incognitus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin incognitus.