LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

incitāmentum

incitāmentum n (genitive incitāmentī)

Meaning

  1. incitement, inducement, incentive

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quod animum incitat
incitāmentum -ī (n) — in Epistulae, ch. 2

Declension

declension
formsingularplural
nominativeincitāmentumincitāmenta
genitiveincitāmentīincitāmentōrum
dativeincitāmentōincitāmentīs
accusativeincitāmentumincitāmenta
ablativeincitāmentōincitāmentīs
vocativeincitāmentumincitāmenta

incĭtāmentum, i, n. id.,
I. an incitement, inducement, incentive.
I. In abstr. with gen. or ad: et periculorum et laborum, * Cic. Arch. 10, 23: educandi, Plin. Pan. 27, 1: turbarum, Amm. 21, 12 al.: ad honeste moriendum, Curt. 9, 5, 4; so, ad incessendum, id. 3, 11, 5.— With quo and comp.: inclinatio senatus incitamentum Tiberio fuit quo promptius adversaretur, Tac. A. 2, 38.— In plur.: incitamenta irarum, Tac. A. 1, 55: victoriae, id. Agr. 32: spei, Curt. 4, 14, 1 al.—
II. In concr., of persons (in Tac.): Sextia uxor, quae incitamentum mortis et particeps fuit, that instigated, Tac. A. 6, 29 fin.—In plur.: acerrima seditionum ac discordiae incitamenta interfectores Galbae, id. H. 2. 23.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinincitāmentum

Latin citō Latin incito Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin incitāmentum From incito + -mentum.

In English words that came into English from incitāmentum

  • incitementincitāmentum

Quick answers

What does incitāmentum mean in Latin?
incitāmentum, a noun, means “incitement, inducement, incentive”.
What is the genitive of incitāmentum?
The genitive singular is incitāmentī. incitāmentum is neuter, second declension.
Where does incitāmentum come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin incitāmentum.