LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

incitābilis

incitābilis (neuter incitābile)
Classical[ɪŋ.kɪˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[in̠ʲ.t͡ʃiˈtaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationimmovable

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeincitābilisincitābilisincitābile
genitiveincitābilisincitābilisincitābilis
dativeincitābilīincitābilīincitābilī
accusativeincitābilemincitābilemincitābile
ablativeincitābilīincitābilīincitābilī
vocativeincitābilisincitābilisincitābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeincitābilēsincitābilēsincitābilia
genitiveincitābiliumincitābiliumincitābilium
dativeincitābilibusincitābilibusincitābilibus
accusativeincitābilīs
incitābilēs
incitābilīs
incitābilēs
incitābilia
ablativeincitābilibusincitābilibusincitābilibus
vocativeincitābilēsincitābilēsincitābilia

incĭtābĭlis παροξυντικός, Gloss. Philox.

Quick answers

What does incitābilis mean in Latin?
incitābilis, a adjective, means “immovable”.
How do you pronounce incitābilis?
In classical Latin, [ɪŋ.kɪˈtaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [in̠ʲ.t͡ʃiˈtaː.bi.lis].