LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

incestō

incestō (present infinitive incestāre, perfect active incestāvī, supine incestātum)
Classical[ɪŋˈkɛs.toː]Ecclesiastical[in̠ʲˈt͡ʃɛs.to]

Meaning

  1. to pollute, defile
  2. to dishonor, disgrace

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.incestōincestābamincestābōincestāvīincestāveramincestāverō
incestārō
2nd sg.incestāsincestābāsincestābisincestāvistī
incestāstī
incestāverās
incestārās
incestāveris
3rd sg.incestatincestābatincestābitincestāvitincestāverat
incestārat
incestāverit
incestārit
1st pl.incestāmusincestābāmusincestābimusincestāvimusincestāverāmusincestāverimus
incestārimus
2nd pl.incestātisincestābātisincestābitisincestāvistis
incestāstis
incestāverātis
incestārātis
incestāveritis
incestāritis
3rd pl.incestantincestābantincestābuntincestāvērunt
incestāvēre, incestārunt
incestāverant
incestārant
incestāverint
incestārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.incestemincestāremincestāverim
incestārim
incestāvissem
incestāssem
2nd sg.incestēsincestārēsincestāverīsincestāvissēs
incestāssēs
3rd sg.incestetincestāretincestāverit
incestārit
incestāvisset
incestāsset
1st pl.incestēmusincestārēmusincestāverīmus
incestārīmus
incestāvissēmus
incestāssēmus
2nd pl.incestētisincestārētisincestāverītis
incestārītis
incestāvissētis
incestāssētis
3rd pl.incestentincestārentincestāverint
incestārint
incestāvissent
incestāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.incestorincestābarincestābor
2nd sg.incestāris
incestāre
incestābāris
incestābāre
incestāberis
incestābere
3rd sg.incestāturincestābāturincestābitur
1st pl.incestāmurincestābāmurincestābimur
2nd pl.incestāminīincestābāminīincestābiminī
3rd pl.incestanturincestābanturincestābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.incesterincestārer
2nd sg.incestēris
incestēre
incestārēris
incestārēre
3rd sg.incestēturincestārētur
1st pl.incestēmurincestārēmur
2nd pl.incestēminīincestārēminī
3rd pl.incestenturincestārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.incestāincestāre
pres. 2nd pl.incestāteincestāminī
fut. 2nd sg.incestātōincestātor
fut. 3rd sg.incestātōincestātor
fut. 2nd pl.incestātōte—
fut. 3rd pl.incestantōincestantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveincestāreincestārī
perfect infinitiveincestāvisse
incestāsse
incestātum esse
future infinitiveincestātūrum esseincestātum īrī
present participleincestāns—
perfect participle—incestātus
incestāta, incestātā, incestātae, incestātam, incestātārum, incestātās, incestātī, incestātōrum, incestātōs
future participleincestātūrus
incestātūra, incestātūrā, incestātūrae, incestātūram, incestātūrārum, incestātūrās, incestātūre, incestātūrī, incestātūrīs, incestātūrō, incestātūrōrum, incestātūrōs, incestātūrum
incestandus
incestanda, incestandā, incestandae, incestandam, incestandārum, incestandās, incestande, incestandīs, incestandōrum, incestandōs
gerundincestandī, incestandō, incestandumsupineincestātum, incestātū

incesto, āvi, 1, v. a. incestus,
I. to pollute, defile (poet. and in post-Aug. prose).
I. In gen.: totamque incestat funere classem, Verg. A. 6, 150: aras, Stat. S. 5, 5, 4: diem (Furiae), id. Th. 11, 120; Claud. Cons. Mall. Theod. 267.—
II. In partic., to dishonor, defile with lust: puellam, Plaut. Poen. 5, 2, 136: filiam, Tac. A. 6, 19: se, Suet. Tib. 43: thalamos novercae, Verg. A. 10, 389.

Origins

From incestus (“polluted, defiled”).

Quick answers

What does incestō mean in Latin?
incestō, a verb, means “to pollute, defile; to dishonor, disgrace”.
What are the principal parts of incestō?
incestō, incestāre, incestāvī, incestātum (first conjugation).
How do you pronounce incestō?
In classical Latin, [ɪŋˈkɛs.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [in̠ʲˈt͡ʃɛs.to].