noun · femininethird declension
incēnsiō
incēnsiō f (genitive incēnsiōnis)
Meaning
- burning, igniting
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | incēnsiō | incēnsiōnēs |
| genitive | incēnsiōnis | incēnsiōnum |
| dative | incēnsiōnī | incēnsiōnibus |
| accusative | incēnsiōnem | incēnsiōnēs |
| ablative | incēnsiōne | incēnsiōnibus |
| vocative | incēnsiō | incēnsiōnēs |
incensio, ōnis, f. incendo,
I. a setting on fire, burning (rare but class.):
Capitolii, Cic. Cat. 3, 4, 9: incensione urbem liberavi, id. Sull. 11, 33: turis, Arn. 7, 234.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
incēnsiō ōnis, f
1 in+CAND-, a setting on fire, burning: Capitoli: incensione urbem liberavi.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin incēnsiō From incendō + -tiō.