adjectivefirst/second-declension adjective
incendiārius1
incendiārius (feminine incendiāria, neuter incendiārium)
Classical[ɪŋ.kɛn.diˈaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[in̠ʲ.t͡ʃen.diˈaː.ri.us]
Meaning
- adjectivecausing a conflagration, setting on fire
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incendiārius | incendiāria | incendiārium |
| genitive | incendiāriī | incendiāriae | incendiāriī |
| dative | incendiāriō | incendiāriae | incendiāriō |
| accusative | incendiārium | incendiāriam | incendiārium |
| ablative | incendiāriō | incendiāriā | incendiāriō |
| vocative | incendiārie | incendiāria | incendiārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | incendiāriī | incendiāriae | incendiāria |
| genitive | incendiāriōrum | incendiāriārum | incendiāriōrum |
| dative | incendiāriīs | incendiāriīs | incendiāriīs |
| accusative | incendiāriōs | incendiāriās | incendiāria |
| ablative | incendiāriīs | incendiāriīs | incendiāriīs |
| vocative | incendiāriī | incendiāriae | incendiāria |
incendĭārĭus, a, um, adj. id.,
I. causing a conflagration, setting on fire, fire-.
I. Adj.:
avis, fire-bird, Plin. 10, 13, 17, § 36: oleum, Veg. Mil. 4, 8; 18: tela, Amm. 20, 11. — II. Subst.: incendĭārĭus, ii, m., an incendiary, Tac. A. 15, 67; Suet. Vit. 17:
incendiarii, qui consulto incendium inferunt, Paul. Sent. 5, 3, 6.Origins
From incendium (“conflagration”) + -ārius, from incendō (“set on fire, kindle”)
Descendants
- Catalanincendiari
- Englishincendiary
- Frenchincendiaire
- Italianincendiario
- Portugueseincendiário
- Romanianincendiar
- Spanishincendiario
In English words that came into English from incendiārius
- incendiaryincendiārius