LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive, no supine stem

incandēscō

incandēscō (present infinitive incandēscere, perfect active incanduī)
Classical[ɪŋ.kanˈdeːs.koː]Ecclesiastical[iŋ.kanˈdɛs.ko]

Meaning

  1. to grow warm
  2. to glow or kindle

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.incandēscōincandēscēbamincandēscamincanduīincandueramincanduerō
2nd sg.incandēscisincandēscēbāsincandēscēsincanduistīincanduerāsincandueris
3rd sg.incandēscitincandēscēbatincandēscetincanduitincandueratincanduerit
1st pl.incandēscimusincandēscēbāmusincandēscēmusincanduimusincanduerāmusincanduerimus
2nd pl.incandēscitisincandēscēbātisincandēscētisincanduistisincanduerātisincandueritis
3rd pl.incandēscuntincandēscēbantincandēscentincanduērunt
incanduēre
incanduerantincanduerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.incandēscamincandēsceremincanduerimincanduissem
2nd sg.incandēscāsincandēscerēsincanduerīsincanduissēs
3rd sg.incandēscatincandēsceretincandueritincanduisset
1st pl.incandēscāmusincandēscerēmusincanduerīmusincanduissēmus
2nd pl.incandēscātisincandēscerētisincanduerītisincanduissētis
3rd pl.incandēscantincandēscerentincanduerintincanduissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.incandēsce—
pres. 2nd pl.incandēscite—
fut. 2nd sg.incandēscitō—
fut. 3rd sg.incandēscitō—
fut. 2nd pl.incandēscitōte—
fut. 3rd pl.incandēscuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveincandēscere—
perfect infinitiveincanduisse—
present participleincandēscēns—
gerundincandēscendī, incandēscendō, incandēscendum

in-candesco, dŭi, 3,
I. v. inch. n., to become warm or hot, to glow, to kindle (poet. and in post-Aug. prose): volat illud (plumbum) et incandescit eundo, Ov. M. 2, 728: vetus accensis incanduit ignibus ara, id. ib. 12, 12: spumis incanduit unda, Cat. 64, 13: tempestas totoque auctumni incanduit aestu, Verg. G. 3, 479: pars magna terrarum alto pulvere incanduit, Plin. Pan. 30, 3: aestas incanduit, Sen. Q. N. 3, 16, 3 (dub.; Haase, incaluit).—Trop.: studii mei ardor incanduit, was kindled, became strong, Symm. Ep. 1, 90.

Origins

From candescō.

In English words that came into English from incandēscō

  • incandescentincandescens

Quick answers

What does incandēscō mean in Latin?
incandēscō, a verb, means “to grow warm; to glow or kindle”.
What are the principal parts of incandēscō?
incandēscō, incandēscere, incanduī (third conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce incandēscō?
In classical Latin, [ɪŋ.kanˈdeːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋ.kanˈdɛs.ko].