LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no passive, no supine stem

incalēscō

incalēscō (present infinitive incalēscere, perfect active incaluī)
Classical[ɪŋ.kaˈɫeːs.koː]Ecclesiastical[iŋ.kaˈlɛs.ko]

Meaning

  1. to grow warm
  2. to glow

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.incalēscōincalēscēbamincalēscamincaluīincalueramincaluerō
2nd sg.incalēscisincalēscēbāsincalēscēsincaluistīincaluerāsincalueris
3rd sg.incalēscitincalēscēbatincalēscetincaluitincalueratincaluerit
1st pl.incalēscimusincalēscēbāmusincalēscēmusincaluimusincaluerāmusincaluerimus
2nd pl.incalēscitisincalēscēbātisincalēscētisincaluistisincaluerātisincalueritis
3rd pl.incalēscuntincalēscēbantincalēscentincaluērunt
incaluēre
incaluerantincaluerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.incalēscamincalēsceremincaluerimincaluissem
2nd sg.incalēscāsincalēscerēsincaluerīsincaluissēs
3rd sg.incalēscatincalēsceretincalueritincaluisset
1st pl.incalēscāmusincalēscerēmusincaluerīmusincaluissēmus
2nd pl.incalēscātisincalēscerētisincaluerītisincaluissētis
3rd pl.incalēscantincalēscerentincaluerintincaluissent
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.incalēsce—
pres. 2nd pl.incalēscite—
fut. 2nd sg.incalēscitō—
fut. 3rd sg.incalēscitō—
fut. 2nd pl.incalēscitōte—
fut. 3rd pl.incalēscuntō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveincalēscere—
perfect infinitiveincaluisse—
present participleincalēscēns—
gerundincalēscendī, incalēscendō, incalēscendum

in-călesco, calŭi, 3,
I. v. inch. n., to grow warm or hot, to glow (mostly poet.; not in Cic.).
I. Lit.: incalescente sole, Liv. 22, 6, 9: anni tempore jam incalescente, Col. 2, 4, 1: cum videas ordinem rerum per constituta procedere ... aestas suo tempore incaluit, Sen. Q. N. 3, 16, 3 Haase (al. incanduit): incaluerant vino, Liv. 1, 57, 8; cf.: incaluit vis illa mali (i. e. veneni), Ov. M. 9, 161: quis nostro curvum te funere vidit? Atram quis lacrimis incaluisse togam? to glow with burning tears, Prop. 4 (5), 7, 28.—
II. Trop., to glow, kindle with passion (esp. love): ergo ubi vaticinos concepit mente furores Incaluitque deo, Ov. M. 2, 641: vidit et incaluit pelagi deus, id. ib. 2, 574; 3, 371; id. H. 11, 25: acres Incaluere animi (equorum), id. M. 2, 87; id. P. 3, 4, 30: C. Gracchus, Flor. 3, 15, 1: laetitiā incaluisse, Tac. H. 4, 14: virtus incaluit, Luc. 6, 240: ad magnas cogitationes, Tac. G. 22.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinincalēscō

Latin calēscō Latin incalēscō From in- + calēscō.

Descendants
  • Romanianîncări

In English words that came into English from incalēscō

  • incalescentincalēscēns

Quick answers

What does incalēscō mean in Latin?
incalēscō, a verb, means “to grow warm; to glow”.
What are the principal parts of incalēscō?
incalēscō, incalēscere, incaluī (third conjugation, no passive, no supine stem).
How do you pronounce incalēscō?
In classical Latin, [ɪŋ.kaˈɫeːs.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iŋ.kaˈlɛs.ko].
Where does incalēscō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin incalēscō.