adjectivefirst/second-declension adjective
inamoenus
inamoenus (feminine inamoena, neuter inamoenum)
Classical[ɪ.naˈmoe̯.nʊs]Ecclesiastical[i.naˈmɛː.nus]
Meaning
- adjectiveunpleasant, disagreeable, gloomy
Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī nihil laetum habetinamoenus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 19
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inamoenus | inamoena | inamoenum |
| genitive | inamoenī | inamoenae | inamoenī |
| dative | inamoenō | inamoenae | inamoenō |
| accusative | inamoenum | inamoenam | inamoenum |
| ablative | inamoenō | inamoenā | inamoenō |
| vocative | inamoene | inamoena | inamoenum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | inamoenī | inamoenae | inamoena |
| genitive | inamoenōrum | inamoenārum | inamoenōrum |
| dative | inamoenīs | inamoenīs | inamoenīs |
| accusative | inamoenōs | inamoenās | inamoena |
| ablative | inamoenīs | inamoenīs | inamoenīs |
| vocative | inamoenī | inamoenae | inamoena |
Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879
ĭn-ămoenus, a, um, adj.,
I. unpleasant, disagreeable, gloomy (poet.):
regna (of the Lower World), Ov. M. 10, 15: Cocytos, Stat. Th. 1, 89: feritas viae, id. Silv. 2, 2, 33: id genus operis inamabile, inamoenum, Plin. Ep. 9, 10, 3: lex, Aus. Idyll. Mon. 1. 1.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latininamoenus
Latin amoenus Latin inamoenus From in- + amoenus (“pleasant”).