LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

inaequō

inaequō (present infinitive inaequāre, perfect active inaequāvī, supine inaequātum)
Classical[ɪˈnae̯.kʷoː]Ecclesiastical[iˈnɛː.kʷo]

Meaning

  1. to make equal, level or even

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.inaequōinaequābaminaequābōinaequāvīinaequāveraminaequāverō
inaequārō
2nd sg.inaequāsinaequābāsinaequābisinaequāvistī
inaequāstī
inaequāverās
inaequārās
inaequāveris
3rd sg.inaequatinaequābatinaequābitinaequāvitinaequāverat
inaequārat
inaequāverit
inaequārit
1st pl.inaequāmusinaequābāmusinaequābimusinaequāvimusinaequāverāmusinaequāverimus
inaequārimus
2nd pl.inaequātisinaequābātisinaequābitisinaequāvistis
inaequāstis
inaequāverātis
inaequārātis
inaequāveritis
inaequāritis
3rd pl.inaequantinaequābantinaequābuntinaequāvērunt
inaequāvēre, inaequārunt
inaequāverant
inaequārant
inaequāverint
inaequārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.inaequeminaequāreminaequāverim
inaequārim
inaequāvissem
inaequāssem
2nd sg.inaequēsinaequārēsinaequāverīsinaequāvissēs
inaequāssēs
3rd sg.inaequetinaequāretinaequāverit
inaequārit
inaequāvisset
inaequāsset
1st pl.inaequēmusinaequārēmusinaequāverīmus
inaequārīmus
inaequāvissēmus
inaequāssēmus
2nd pl.inaequētisinaequārētisinaequāverītis
inaequārītis
inaequāvissētis
inaequāssētis
3rd pl.inaequentinaequārentinaequāverint
inaequārint
inaequāvissent
inaequāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.inaequorinaequābarinaequābor
2nd sg.inaequāris
inaequāre
inaequābāris
inaequābāre
inaequāberis
inaequābere
3rd sg.inaequāturinaequābāturinaequābitur
1st pl.inaequāmurinaequābāmurinaequābimur
2nd pl.inaequāminīinaequābāminīinaequābiminī
3rd pl.inaequanturinaequābanturinaequābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.inaequerinaequārer
2nd sg.inaequēris
inaequēre
inaequārēris
inaequārēre
3rd sg.inaequēturinaequārētur
1st pl.inaequēmurinaequārēmur
2nd pl.inaequēminīinaequārēminī
3rd pl.inaequenturinaequārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.inaequāinaequāre
pres. 2nd pl.inaequāteinaequāminī
fut. 2nd sg.inaequātōinaequātor
fut. 3rd sg.inaequātōinaequātor
fut. 2nd pl.inaequātōte—
fut. 3rd pl.inaequantōinaequantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveinaequāreinaequārī
perfect infinitiveinaequāvisse
inaequāsse
inaequātum esse
future infinitiveinaequātūrum esseinaequātum īrī
present participleinaequāns—
perfect participle—inaequātus
future participleinaequātūrus
inaequātūra, inaequātūrā, inaequātūrae, inaequātūram, inaequātūrārum, inaequātūrās, inaequātūre, inaequātūrī, inaequātūrīs, inaequātūrō, inaequātūrōrum, inaequātūrōs, inaequātūrum
inaequandus
inaequanda, inaequandā, inaequandae, inaequandam, inaequandārum, inaequandās, inaequande, inaequandīs, inaequandōrum, inaequandōs
gerundinaequandī, inaequandō, inaequandumsupineinaequātum, inaequātū

ĭn-aequo, āre, v. a.,
I. to make even or level: haec levibus cratibus terraque inaequat, Caes. B. C. 1, 27, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latininaequō

Latin aequō Latin inaequō From in- + aequō.

Quick answers

What does inaequō mean in Latin?
inaequō, a verb, means “to make equal, level or even”.
What are the principal parts of inaequō?
inaequō, inaequāre, inaequāvī, inaequātum (first conjugation).
How do you pronounce inaequō?
In classical Latin, [ɪˈnae̯.kʷoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [iˈnɛː.kʷo].
Where does inaequō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin inaequō.