adverb
impūrē
impūrē (comparative impūrius, superlative impūrissimē)
Classical[ɪmˈpuː.reː]Ecclesiastical[imˈpuː.re]
Meaning
- basely, shamefully, infamously
- impurely
impūrē (inp-), adv., v. impurus
I. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
impūrē adv. with sup.
impurus, basely, shamefully, vilely, infamously: impure atque flagitiose vivere: a quo impurissime haec nostra fortuna despecta est.