noun · femininethird declension
impulsiō
impulsiō f (genitive impulsiōnis)
Meaning
- influence (external pressure)
- impulse, incitement, instigation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | impulsiō inpulsiō | impulsiōnēs inpulsiōnēs |
| genitive | impulsiōnis inpulsiōnis | impulsiōnum inpulsiōnum |
| dative | impulsiōnī inpulsiōnī | impulsiōnibus inpulsiōnibus |
| accusative | impulsiōnem inpulsiōnem | impulsiōnēs inpulsiōnēs |
| ablative | impulsiōne inpulsiōne | impulsiōnibus inpulsiōnibus |
| vocative | impulsiō inpulsiō | impulsiōnēs inpulsiōnēs |
impulsĭo (inp-), ōnis, f. impello,
I. a pushing against.
I. Lit., external pressure, influence:
omnis coagmentatio corporis vel calore vel frigore vel aliqua impulsione vehementi labefactatur et frangitur, Cic. Univ. 5, 14.— II. Trop., incitement, instigation, impulse.
A. In gen.:
impulsio est, quae sine cogitatione per quandam affectionem animi facere aliquid hortatur, ut amor, iracundia, aegritudo, Cic. Inv. 2, 5, 17; cf. id. ib. § 19; 2, 6, 20.— B. In partic.: ad hilaritatem impulsio, pleasantry, an incitement to merriment, = Gr. χαριεντισμός, a figure of speech, Cic. de Or. 3, 53, 205; Quint. 9, 1, 31; 9, 2, 3.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
impulsiō (inp-) ōnis, f
1 in+1 PAL-, external pressure, influence: aliqua.—Fig., incitement, instigation, impulse: ad omnem animi motum: ad hilaritatem, pleasantry.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin impulsiō From impellō + -tiō.
Descendants
- Englishimpulsion
- Frenchimpulsion
- Italianimpulsione
- Portugueseimpulsão
- Portugueseempuxão
- Spanishimpulsión
- Spanishempujón