noun · femininefirst declension
impudīcitia
impudīcitia f (genitive impudīcitiae)
Meaning
- immodesty, lewdness
- pederasty
- shamelessness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | impudīcitia | impudīcitiae inpudīcitiae |
| genitive | impudīcitiae inpudīcitiae | impudīcitiārum inpudīcitiārum |
| dative | impudīcitiae inpudīcitiae | impudīcitiīs inpudīcitiīs |
| accusative | impudīcitiam inpudīcitiam | impudīcitiās inpudīcitiās |
| ablative | impudīcitiā | impudīcitiīs inpudīcitiīs |
| vocative | impudīcitia | impudīcitiae inpudīcitiae |
impŭdīcĭtĭa (inp-), ae, f. impudicus,
I. unchasteness, immodesty, lewdness, Plaut. Am. 2, 2, 189; Tac. A. 5, 3; Gell. 18, 3, 1; Dig. 1, 6, 2; Tert. Spect. 17.—Esp., of unnatural vice, Suet. Caes. 52; id. Aug. 71; id. Vesp. 13.—
II. Transf., = impudentia, shamelessness:
scio fide hercle erili ut soleat inpudicitia opprobrari, Plaut. Pers. 2, 2, 11.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
impudīcitia ae, f
impudicus, shamelessness, immodesty, impurity: sua.
Origins
From impudīcus + -itia after its opposite pudīcitia.