LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

impos

impos (genitive impotis, comparative impotior, superlative impotissimus)
Classical[ˈɪm.pɔs]Ecclesiastical[ˈim.pos]

Meaning

  1. obsoleteone terminationnot having control, power over, or possession of something (takes the genitive)
    impos mentisout of one's mind

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimposimposimpos
genitiveimpotisimpotisimpotis
dativeimpotīimpotīimpotī
accusativeimpotemimpotemimpos
ablativeimpotī
impote
impotī
impote
impotī
impote
vocativeimposimposimpos
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpotēsimpotēsimpotia
genitiveimpotiumimpotiumimpotium
dativeimpotibusimpotibusimpotibus
accusativeimpotīs
impotēs
impotīs
impotēs
impotia
ablativeimpotibusimpotibusimpotibus
vocativeimpotēsimpotēsimpotia

impŏs (inp-), ŏtis, adj. 2. in-potis; cf. the opp., compos,
I. not master of, not possessed of, without power over (ante- and postclass.): homo, animi impos, Plaut. Trin. 1, 2, 94: sui est impos animi, id. Cas. 3, 5, 7; id. Bacch. 4, 3, 3: mentis, Suet. Aug. 19 fin.; Lact. de Ira Dei, 21, 3: sui, Sen. Ep. 83, 3; Sen. Agm. 178; and absol., App. Dogm. Plat. 2, p. 22; cf.: impos est, qui animi sui potens non est, qui animum suum in potestate non habet, Paul. ex Fest. p. 109 Müll.: impos sui amore caeco, Sen. Agm. 117: veritatis, not partaking of, without, App. de Deo Socr. init. p. 43: damni, unable to bear, Aus. Idyll. 10, 274.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimpos

Latin potis Latin impos From in- (“not”) + potis (“able”).

Quick answers

What does impos mean in Latin?
impos, a adjective, means “not having control, power over, or possession of something (takes the genitive)”.
How do you pronounce impos?
In classical Latin, [ˈɪm.pɔs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈim.pos].
Where does impos come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin impos.