LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

implumbō

implumbō (present infinitive implumbāre, perfect active implumbāvī, supine implumbātum)
Classical[ɪmˈpɫʊm.boː]Ecclesiastical[imˈplum.bo]

Meaning

  1. transitiveto solder in with lead
    et ferreos cnodacas uti subscudes in capitibus scaporum inplumbavit1934 translation by Frank Granger At each end of the column, he ran in iron pivots with lead, dovetailing themc. 80 BCE – 15 BCE, Vitruvius, De Architectura 10.6

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.implumbōimplumbābamimplumbābōimplumbāvīimplumbāveramimplumbāverō
2nd sg.implumbāsimplumbābāsimplumbābisimplumbāvistīimplumbāverāsimplumbāveris
3rd sg.implumbatimplumbābatimplumbābitimplumbāvitimplumbāveratimplumbāverit
1st pl.implumbāmusimplumbābāmusimplumbābimusimplumbāvimusimplumbāverāmusimplumbāverimus
2nd pl.implumbātisimplumbābātisimplumbābitisimplumbāvistisimplumbāverātisimplumbāveritis
3rd pl.implumbantimplumbābantimplumbābuntimplumbāvērunt
implumbāvēre
implumbāverantimplumbāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.implumbemimplumbāremimplumbāverimimplumbāvissem
2nd sg.implumbēsimplumbārēsimplumbāverīsimplumbāvissēs
3rd sg.implumbetimplumbāretimplumbāveritimplumbāvisset
1st pl.implumbēmusimplumbārēmusimplumbāverīmusimplumbāvissēmus
2nd pl.implumbētisimplumbārētisimplumbāverītisimplumbāvissētis
3rd pl.implumbentimplumbārentimplumbāverintimplumbāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.implumborimplumbābarimplumbābor
2nd sg.implumbāris
implumbāre
implumbābāris
implumbābāre
implumbāberis
implumbābere
3rd sg.implumbāturimplumbābāturimplumbābitur
1st pl.implumbāmurimplumbābāmurimplumbābimur
2nd pl.implumbāminīimplumbābāminīimplumbābiminī
3rd pl.implumbanturimplumbābanturimplumbābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.implumberimplumbārer
2nd sg.implumbēris
implumbēre
implumbārēris
implumbārēre
3rd sg.implumbēturimplumbārētur
1st pl.implumbēmurimplumbārēmur
2nd pl.implumbēminīimplumbārēminī
3rd pl.implumbenturimplumbārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.implumbāimplumbāre
pres. 2nd pl.implumbāteimplumbāminī
fut. 2nd sg.implumbātōimplumbātor
fut. 3rd sg.implumbātōimplumbātor
fut. 2nd pl.implumbātōte—
fut. 3rd pl.implumbantōimplumbantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveimplumbāreimplumbārī
perfect infinitiveimplumbāvisseimplumbātum esse
future infinitiveimplumbātūrum esseimplumbātum īrī
present participleimplumbāns—
perfect participle—implumbātus
future participleimplumbātūrusimplumbandus
gerundimplumbandī, implumbandō, implumbandumsupineimplumbātum, implumbātū

implumbo (inpl-), āvi, 1, v. a. inplumbo,
I. to solder in with lead: ferreos cnodaces in capitibus scaporum, Vitr. 10, 6.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinimplumbō

Latin plumbum Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin plumbō Latin implumbō From in- + plumbō.

Quick answers

What does implumbō mean in Latin?
implumbō, a verb, means “to solder in with lead”.
What are the principal parts of implumbō?
implumbō, implumbāre, implumbāvī, implumbātum (first conjugation).
How do you pronounce implumbō?
In classical Latin, [ɪmˈpɫʊm.boː]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈplum.bo].
Where does implumbō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin implumbō.