LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

implicō

implicō (present infinitive implicāre, perfect active implicāvī, supine implicātum)
Classical[ˈɪm.plɪ.koː]Ecclesiastical[ˈim.pli.ko]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to entangle, entwine
  2. to infold, envelop, encircle
  3. to embrace
  4. to clasp, grasp
  5. figurativelyto unite, associate, join
  6. to implicate, involve, include, engage, instill
    Exsecūtiō officiī plērumque certum suae ūtilitātis proximae sacrificium implicat.The performance of a duty usually involves a certain sacrifice of one's own immediate benefit.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

ita in veste capiō ut sē movēre vix possit; veste suā implicātus.
implicō -āre -uī — in Mille Verba, Thermae

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.implicōimplicābamimplicābōimplicāvīimplicāveramimplicāverō
implicārō
2nd sg.implicāsimplicābāsimplicābisimplicāvistī
implicāstī
implicāverās
implicārās
implicāveris
3rd sg.implicatimplicābatimplicābitimplicāvitimplicāverat
implicārat
implicāverit
implicārit
1st pl.implicāmusimplicābāmusimplicābimusimplicāvimusimplicāverāmusimplicāverimus
implicārimus
2nd pl.implicātisimplicābātisimplicābitisimplicāvistis
implicāstis
implicāverātis
implicārātis
implicāveritis
implicāritis
3rd pl.implicantimplicābantimplicābuntimplicāvērunt
implicāvēre, implicārunt
implicāverant
implicārant
implicāverint
implicārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.implicemimplicāremimplicāverim
implicārim
implicāvissem
implicāssem
2nd sg.implicēsimplicārēsimplicāverīsimplicāvissēs
implicāssēs
3rd sg.implicetimplicāretimplicāverit
implicārit
implicāvisset
implicāsset
1st pl.implicēmusimplicārēmusimplicāverīmus
implicārīmus
implicāvissēmus
implicāssēmus
2nd pl.implicētisimplicārētisimplicāverītis
implicārītis
implicāvissētis
implicāssētis
3rd pl.implicentimplicārentimplicāverint
implicārint
implicāvissent
implicāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.implicorimplicābarimplicābor
2nd sg.implicāris
implicāre
implicābāris
implicābāre
implicāberis
implicābere
3rd sg.implicāturimplicābāturimplicābitur
1st pl.implicāmurimplicābāmurimplicābimur
2nd pl.implicāminīimplicābāminīimplicābiminī
3rd pl.implicanturimplicābanturimplicābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.implicerimplicārer
2nd sg.implicēris
implicēre
implicārēris
implicārēre
3rd sg.implicēturimplicārētur
1st pl.implicēmurimplicārēmur
2nd pl.implicēminīimplicārēminī
3rd pl.implicenturimplicārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.implicāimplicāre
pres. 2nd pl.implicāteimplicāminī
fut. 2nd sg.implicātōimplicātor
fut. 3rd sg.implicātōimplicātor
fut. 2nd pl.implicātōte—
fut. 3rd pl.implicantōimplicantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveimplicāreimplicārī
perfect infinitiveimplicāvisse
implicāsse
implicātum esse
future infinitiveimplicātūrum esseimplicātum īrī
present participleimplicāns
implicante, implicantem, implicantēs, implicantī, implicantia, implicantibus, implicantis, implicantīs, implicantium
—
perfect participle—implicātus
implicāta, implicātā, implicātae, implicātam, implicātārum, implicātās, implicātī, implicātōrum, implicātōs
future participleimplicātūrus
implicātūra, implicātūrā, implicātūrae, implicātūram, implicātūrārum, implicātūrās, implicātūre, implicātūrī, implicātūrīs, implicātūrō, implicātūrōrum, implicātūrōs, implicātūrum
implicandus
implicanda, implicandā, implicandae, implicandam, implicandārum, implicandās, implicande, implicandīs, implicandōrum, implicandōs
gerundimplicandī, implicandō, implicandumsupineimplicātum, implicātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

bello implicari
to be involved in a war.
erroribus implicari (Tusc. 4. 27. 58)
to fall into error.
multis negotiis implicatum, districtum, distentum, obrutum esse
to be involved in many undertakings; to be much occupied, embarrassed, overwhelmed by business-claims.

implĭco (inpl-), āvi, ātum, or (twice in Cic., and freq. since the Aug. per.) ŭi, ĭtum (v. Neue, Formenl. 2, 550 sq.), 1, v. a. in-plico, to fold into; hence,
I. to infold, involve, entangle, entwine, inwrap, envelop, encircle, embrace, clasp, grasp (freq. and class.; cf.: irretio, impedio).
I. Lit.: involvulus in pampini folio se, Plaut. Cist. 4, 2, 64: ut tenax hedera huc et illuc Arborem implicat errans, Cat. 61, 35; cf. id. ib. 107 sq.: et nunc huc inde huc incertos implicat orbes, Verg. A. 12, 743: dextrae se parvus Iulus Implicuit, id. ib. 2, 724; cf.: implicuit materno bracchia collo, Ov. M. 1, 762: implicuitque suos circum mea colla lacertos, id. Am. 2, 18, 9: implicuitque comam laevā, grasped, Verg. A. 2, 552: sertis comas, Tib. 3, 6, 64: crinem auro, Verg. A. 4, 148: frondenti tempora ramo, id. ib. 7, 136; cf. Ov. F. 5, 220: in parte inferiore hic implicabatur caput, Afran. ap. Non. 123, 16 (implicare positum pro ornare, Non.): aquila implicuit pedes atque unguibus haesit, Verg. A. 11, 752: effusumque equitem super ipse (equus) secutus Implicat, id. ib. 10, 894: congressi in proelia totas Implicuere inter se acies, id. ib. 11, 632: implicare ac perturbare aciem, Sall. J. 59, 3: (lues) ossibus implicat ignem, Verg. A. 7, 355.—In part. perf.: quini erant ordines conjuncti inter se atque implicati, Caes. B. G. 7, 73, 4: Canidia brevibus implicata viperis Crines, Hor. Epod. 5, 15: folium implicatum, Plin. 21, 17, 65, § 105: intestinum implicatum, id. 11, 4, 3, § 9: impliciti laqueis, Ov. A. A. 2, 580: Cerberos implicitis angue minante comis, id. H. 9, 94: implicitamque sinu absstulit, id. A. A. 1, 561: impliciti Peleus rapit oscula nati, held in his arms, Val. Fl. 1, 264.
II. Trop.
A. In gen., to entangle, implicate, involve, envelop, engage: di immortales vim suam ... tum terrae cavernis includunt, tum hominum naturis implicant, Cic. Div. 1, 36, 79: contrahendis negotiis implicari, id. Off. 2, 11, 40: alienis (rebus) nimis implicari molestum esse, id. Lael. 13, 45: implicari aliquo certo genere cursuque vivendi, id. Off. 1, 32, 117: implicari negotio, id. Leg. 1, 3: ipse te impedies, ipse tua defensione implicabere, Cic. Verr. 2, 2, 18, § 44; cf.: multis implicari erroribus, id. Tusc. 4, 27, 58: bello, Verg. A. 11, 109: eum primo incertis implicantes responsis, Liv. 27, 43, 3: nisi forte implacabiles irae vestrae implicaverint animos vestros, perplexed, confounded, id. 40, 46, 6: paucitas in partitione servatur, si genera ipsa rerum ponuntur, neque permixte cum partibus implicantur, are mingled, mixed up, Cic. Inv. 1, 22, 32: ut omnibus copiis conductis te implicet, ne ad me iter tibi expeditum sit, Pompei. ap. Cic. Att. 8, 12, D, 1: tanti errores implicant temporum, ut nec qui consules nec quid quoque anno actum sit digerere possis, Liv. 2, 21, 4.—In part. perf.: dum rei publicae quaedam procuratio multis officiis implicatum et constrictum tenebat, Cic. Ac. 1, 3, 11: Deus nullis occupationibus est implicatus, id. N. D. 1, 19, 51; cf.: implicatus molestis negotiis et operosis, id. ib. 1, 20, 52: animos dederit suis angoribus et molestiis implicatos, id. Tusc. 5, 1, 3: Agrippina morbo corporis implicata, Tac. A. 4, 53: inconstantia tua cum levitate, tum etiam perjurio implicata, Cic. Vatin. 1, 3; cf. id. Phil. 2, 32, 81: intervalla, quibus implicata atque permixta oratio est, id. Or. 56, 187: (voluptas) penitus in omni sensu implicata insidet, id. Leg. 1, 17, 47: quae quatuor inter se colligata atque implicata, id. Off. 1, 5, 15: natura non tam propensus ad misericordiam quam implicatus ad severitatem videbatur, id. Rosc. Am. 30, 85; and in the form implicitus, esp. with morbo (in morbum): quies necessaria morbo implicitum exercitum tenuit, Liv. 3, 2, 1; 7, 23, 2; 23, 40, 1: ubi se quisque videbat Implicitum morbo, Lucr. 6, 1232: graviore morbo implicitus, Caes. B. C. 3, 18, 1; cf.: implicitus in morbum, Nep. Ages. 8, 6; Liv. 23, 34, 11: implicitus suspicionibus, Plin. Ep. 3, 9, 19; cf.: implicitus terrore, Luc. 3, 432: litibus implicitus, Hor. A. P. 424: implicitam sinu abstulit, Ov. A. A. 1, 562: (vinum) jam sanos implicitos facit, Cael. Aur. Acut. 3, 8, 87.—
B. In partic., to attach closely, connect intimately, to unite, join; in pass., to be intimately connected, associated, or related: (homo) profectus a caritate domesticorum ac suorum serpat longius et se implicet primum civium, deinde mortalium omnium societate, Cic. Fin. 2, 14, 45: omnes qui nostris familiaritatibus implicantur, id. Balb. 27, 60: (L. Gellius) ita diu vixit, ut multarum aetatum oratoribus implicaretur, id. Brut. 47, 174: quibus applicari expediet, non implicari, Sen. Ep. 105, 5.— In part. perf.: aliquos habere implicatos consuetudine et benevolentia, Cic. Fam. 6, 12, 2: implicatus amicitiis, id. Att. 1, 19, 8: familiaritate, id. Pis. 29, 70: implicati ultro et citro vel usu diuturno vel etiam officiis, id. Lael. 22, 85. —Hence,
1. implĭcātus (inpl-), a, um, P. a., entangled, perplexed, confused, intricate: nec in Torquati sermone quicquam implicatum aut tortuosum fuit, Cic. Fin. 3, 1, 3: reliquae (partes orationis) sunt magnae, implicatae, variae, graves, etc., id. de Or. 3, 14, 52: vox rauca et implicata, Sen. Apocol. med. — Comp.: implicatior ad loquendum, Amm. 26, 6, 18. — Sup.: obscurissima et implicatissima quaestio, Gell. 6, 2, 15: ista tortuosissima et implicatissima nodositas, Aug. Conf. 2, 10 init.—
2. im-plĭcĭtē (inpl-), adv., intricately (rare): non implicite et abscondite, sed patentius et expeditius, Cic. Inv. 2, 23, 69.

Origins

From in- + plicō (“to fold”).

Descendants
  • Italianimpiegare
  • Occitanemplegar
  • Catalanemplegarfrom Old Catalan emplegar
  • Frenchemployerfrom Old French empleier
  • Englishemployfrom Old French empleier
  • Englishimplyfrom Old French empleier
  • Spanishemplearfrom Old French empleier
  • Sardinianimprearefrom Old French empleier
  • Sardinianumprigare
  • Catalanimplicar

Quick answers

What does implicō mean in Latin?
implicō, a verb, means “to entangle, entwine; to infold, envelop, encircle; to embrace”.
What are the principal parts of implicō?
implicō, implicāre, implicāvī, implicātum (first conjugation).
How do you pronounce implicō?
In classical Latin, [ˈɪm.plɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈim.pli.ko].