LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

impinguō

impinguō (present infinitive impinguāre, perfect active impinguāvī, supine impinguātum)
Classical[ɪmˈpɪŋ.ɡʷoː]Ecclesiastical[imˈpiŋ.ɡʷo]

Meaning

  1. to fatten

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.impinguōimpinguābamimpinguābōimpinguāvīimpinguāveramimpinguāverō
impinguārō
2nd sg.impinguāsimpinguābāsimpinguābisimpinguāvistī
impinguāstī
impinguāverās
impinguārās
impinguāveris
3rd sg.impinguatimpinguābatimpinguābitimpinguāvitimpinguāverat
impinguārat
impinguāverit
impinguārit
1st pl.impinguāmusimpinguābāmusimpinguābimusimpinguāvimusimpinguāverāmusimpinguāverimus
impinguārimus
2nd pl.impinguātisimpinguābātisimpinguābitisimpinguāvistis
impinguāstis
impinguāverātis
impinguārātis
impinguāveritis
impinguāritis
3rd pl.impinguantimpinguābantimpinguābuntimpinguāvērunt
impinguāvēre, impinguārunt
impinguāverant
impinguārant
impinguāverint
impinguārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.impinguemimpinguāremimpinguāverim
impinguārim
impinguāvissem
impinguāssem
2nd sg.impinguēsimpinguārēsimpinguāverīsimpinguāvissēs
impinguāssēs
3rd sg.impinguetimpinguāretimpinguāverit
impinguārit
impinguāvisset
impinguāsset
1st pl.impinguēmusimpinguārēmusimpinguāverīmus
impinguārīmus
impinguāvissēmus
impinguāssēmus
2nd pl.impinguētisimpinguārētisimpinguāverītis
impinguārītis
impinguāvissētis
impinguāssētis
3rd pl.impinguentimpinguārentimpinguāverint
impinguārint
impinguāvissent
impinguāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.impinguorimpinguābarimpinguābor
2nd sg.impinguāris
impinguāre
impinguābāris
impinguābāre
impinguāberis
impinguābere
3rd sg.impinguāturimpinguābāturimpinguābitur
1st pl.impinguāmurimpinguābāmurimpinguābimur
2nd pl.impinguāminīimpinguābāminīimpinguābiminī
3rd pl.impinguanturimpinguābanturimpinguābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.impinguerimpinguārer
2nd sg.impinguēris
impinguēre
impinguārēris
impinguārēre
3rd sg.impinguēturimpinguārētur
1st pl.impinguēmurimpinguārēmur
2nd pl.impinguēminīimpinguārēminī
3rd pl.impinguenturimpinguārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.impinguāimpinguāre
pres. 2nd pl.impinguāteimpinguāminī
fut. 2nd sg.impinguātōimpinguātor
fut. 3rd sg.impinguātōimpinguātor
fut. 2nd pl.impinguātōte—
fut. 3rd pl.impinguantōimpinguantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveimpinguāreimpinguārī
perfect infinitiveimpinguāvisse
impinguāsse
impinguātum esse
future infinitiveimpinguātūrum esseimpinguātum īrī
present participleimpinguāns—
perfect participle—impinguātus
impinguāta, impinguātā, impinguātae, impinguātam, impinguātārum, impinguātās, impinguātī, impinguātōrum, impinguātōs
future participleimpinguātūrus
impinguātūra, impinguātūrā, impinguātūrae, impinguātūram, impinguātūrārum, impinguātūrās, impinguātūre, impinguātūrī, impinguātūrīs, impinguātūrō, impinguātūrōrum, impinguātūrōs, impinguātūrum
impinguandus
impinguanda, impinguandā, impinguandae, impinguandam, impinguandārum, impinguandās, impinguande, impinguandīs, impinguandōrum, impinguandōs
gerundimpinguandī, impinguandō, impinguandumsupineimpinguātum, impinguātū

impinguo (inp-), no
I. perf., ātum, 1, v. a. and n. in-pinguis.
I. Act., to make fat (post-class.): impinguo πιαίνω, Gloss. Philox.: cui cor impinguatum, Tert. Jejun. 6.—*
II. Neutr., to become fat: porcellum tamdiu coques, donec lenis fiat et impinguet, Apic. 8, 7, § 375.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinimpinguō

Proto-Indo-European *peyh₂-der. Proto-Indo-European *bʰenǵʰ-influ.? Latin pinguis Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin impinguō From in- + pinguis + -ō.

In English words that came into English from impinguō

  • impinguateimpinguatus

Quick answers

What does impinguō mean in Latin?
impinguō, a verb, means “to fatten”.
What are the principal parts of impinguō?
impinguō, impinguāre, impinguāvī, impinguātum (first conjugation).
How do you pronounce impinguō?
In classical Latin, [ɪmˈpɪŋ.ɡʷoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈpiŋ.ɡʷo].
Where does impinguō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin impinguō.