LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

impetibilis

impetibilis (neuter impetibile)
Classical[ɪm.pɛˈtɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[im.peˈtiː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationinsufferable, insupportable, intolerable
  2. two terminationimpassible, incapable of suffering

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpetibilisimpetibilisimpetibile
impatibile, inpetibile
genitiveimpetibilisimpetibilisimpetibilis
dativeimpetibilī
impatibilī, inpetibilī
impetibilī
impatibilī, inpetibilī
impetibilī
impatibilī, inpetibilī
accusativeimpetibilem
impatibilem, inpetibilem
impetibilem
impatibilem, inpetibilem
impetibile
impatibile, inpetibile
ablativeimpetibilī
impatibilī, inpetibilī
impetibilī
impatibilī, inpetibilī
impetibilī
impatibilī, inpetibilī
vocativeimpetibilisimpetibilisimpetibile
impatibile, inpetibile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpetibilēs
impatibilēs, inpetibilēs
impetibilēs
impatibilēs, inpetibilēs
impetibilia
impatibilia, inpetibilia
genitiveimpetibilium
impatibilium, inpetibilium
impetibilium
impatibilium, inpetibilium
impetibilium
impatibilium, inpetibilium
dativeimpetibilibus
impatibilibus, inpetibilibus
impetibilibus
impatibilibus, inpetibilibus
impetibilibus
impatibilibus, inpetibilibus
accusativeimpetibilīs
impetibilēs, impatibilēs, inpetibilēs
impetibilīs
impetibilēs, impatibilēs, inpetibilēs
impetibilia
impatibilia, inpetibilia
ablativeimpetibilibus
impatibilibus, inpetibilibus
impetibilibus
impatibilibus, inpetibilibus
impetibilibus
impatibilibus, inpetibilibus
vocativeimpetibilēs
impatibilēs, inpetibilēs
impetibilēs
impatibilēs, inpetibilēs
impetibilia
impatibilia, inpetibilia

impĕtĭbĭlis (inp-; also impătĭb-), e, adj. in-patibilis.
I. Pass., insufferable, insupportable, intolerable (class.): dolorem vos, cum improbis poenam proponitis, impetibilem facitis, Cic. Fin. 2, 17, 57; so, cruciatus, Plin. 25, 5, 24. § 59: morbi, id. 20, 20, 81, § 215: valetudo, id. 20, 18, 76, § 199: scelus, App. Mag. 328: chamaeleon coraci, Sol. 40 fin.: turpe atque impetibile est, attonito animo et fronte maesta laetos adire conventus, Symm. Ep. 9, 103. —
II. Act., impassible, incapable of suffering: sapiens ex bruto, impetibile de patibili, nunquam potest oriri, Lact. 2, 8, 38; 7, 20, 7.
impĕtĭbĭlis (inp-), e, adj. impeto,
I. assailing, making an assault on a person, Ambros. in Luc. 7, § 13; id. de Virgin. 18, § 113.

Origins

in- + patibilis (“sufferable”). For the vowel weakening, confer perpetior.

Quick answers

What does impetibilis mean in Latin?
impetibilis, a adjective, means “insufferable, insupportable, intolerable; impassible, incapable of suffering”.
How do you pronounce impetibilis?
In classical Latin, [ɪm.pɛˈtɪ.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.peˈtiː.bi.lis].