adjectivethird-declension two-termination adjective
impetibilis
impetibilis (neuter impetibile)
Classical[ɪm.pɛˈtɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[im.peˈtiː.bi.lis]
Meaning
- two terminationinsufferable, insupportable, intolerable
- two terminationimpassible, incapable of suffering
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impetibilis | impetibilis | impetibile impatibile, inpetibile |
| genitive | impetibilis | impetibilis | impetibilis |
| dative | impetibilī impatibilī, inpetibilī | impetibilī impatibilī, inpetibilī | impetibilī impatibilī, inpetibilī |
| accusative | impetibilem impatibilem, inpetibilem | impetibilem impatibilem, inpetibilem | impetibile impatibile, inpetibile |
| ablative | impetibilī impatibilī, inpetibilī | impetibilī impatibilī, inpetibilī | impetibilī impatibilī, inpetibilī |
| vocative | impetibilis | impetibilis | impetibile impatibile, inpetibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | impetibilēs impatibilēs, inpetibilēs | impetibilēs impatibilēs, inpetibilēs | impetibilia impatibilia, inpetibilia |
| genitive | impetibilium impatibilium, inpetibilium | impetibilium impatibilium, inpetibilium | impetibilium impatibilium, inpetibilium |
| dative | impetibilibus impatibilibus, inpetibilibus | impetibilibus impatibilibus, inpetibilibus | impetibilibus impatibilibus, inpetibilibus |
| accusative | impetibilīs impetibilēs, impatibilēs, inpetibilēs | impetibilīs impetibilēs, impatibilēs, inpetibilēs | impetibilia impatibilia, inpetibilia |
| ablative | impetibilibus impatibilibus, inpetibilibus | impetibilibus impatibilibus, inpetibilibus | impetibilibus impatibilibus, inpetibilibus |
| vocative | impetibilēs impatibilēs, inpetibilēs | impetibilēs impatibilēs, inpetibilēs | impetibilia impatibilia, inpetibilia |
impĕtĭbĭlis (inp-; also impătĭb-), e, adj. in-patibilis.
I. Pass., insufferable, insupportable, intolerable (class.):
dolorem vos, cum improbis poenam proponitis, impetibilem facitis, Cic. Fin. 2, 17, 57; so, cruciatus, Plin. 25, 5, 24. § 59: morbi, id. 20, 20, 81, § 215: valetudo, id. 20, 18, 76, § 199: scelus, App. Mag. 328: chamaeleon coraci, Sol. 40 fin.: turpe atque impetibile est, attonito animo et fronte maesta laetos adire conventus, Symm. Ep. 9, 103. —II. Act., impassible, incapable of suffering:
sapiens ex bruto, impetibile de patibili, nunquam potest oriri, Lact. 2, 8, 38; 7, 20, 7.impĕtĭbĭlis (inp-), e, adj. impeto,
I. assailing, making an assault on a person, Ambros. in Luc. 7, § 13; id. de Virgin. 18, § 113.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
impetibilis (inp-, impatib-) e, adj.
in+ patibilis, insufferable, intolerable: dolor.
Origins
in- + patibilis (“sufferable”). For the vowel weakening, confer perpetior.