noun · masculinethird declension
impes
impes m (genitive impetis)
Classical[ˈɪm.pɛs]Ecclesiastical[ˈim.pes]
Meaning
- masculineviolence, vehemence, force
- masculinemass, extent
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | impes | impetēs inpetēs |
| genitive | impetis inpetis | impetum inpetum |
| dative | impetī inpetī | impetibus inpetibus |
| accusative | impetem inpetem | impetēs inpetēs |
| ablative | impete inpete | impetibus inpetibus |
| vocative | impes | impetēs inpetēs |
impĕs (inp-; nom. given Prisc. 702 P., but used only in
I. gen. and abl. sing.), pĕtis, m. in-peto; cf. praepes, = impetus, violence, vehemence, force:
impete vasto amnis fertur, Ov. M. 3, 79: in juvenes certo sic impete sus fertur, id. ib. 8, 359; Laev. ap. Gell. 19, 7, 8; Lucr. 4, 416; 903: non potuit nubes capere inpetis auctum, id. 6, 327 sq.; 334; 591: valido impete quatere, id. 2, 330; Sil. 13, 248.— Plur.: venti flamina ruunt impetibus crebris, Lucr. 1, 293.—II. Mass, extent:
homo tanto membrorum impete, ut, etc., Lucr. 5, 913.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
(impes or inpes, petis) m
in+PET-, violence, vehemence, force (only abl sing.): impete vasto ferri, O.: certo impete, O.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinimpes
Proto-Indo-European *peth₂- Proto-Indo-European *péth₂eti Latin petō Latin impetō Proto-Indo-European *-s Latin -s Latin impes From impetō (“rush upon, assail, attack”) + -s.