LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

impes

impes m (genitive impetis)
Classical[ˈɪm.pɛs]Ecclesiastical[ˈim.pes]

Meaning

  1. masculineviolence, vehemence, force
  2. masculinemass, extent

Declension

declension
formsingularplural
nominativeimpesimpetēs
inpetēs
genitiveimpetis
inpetis
impetum
inpetum
dativeimpetī
inpetī
impetibus
inpetibus
accusativeimpetem
inpetem
impetēs
inpetēs
ablativeimpete
inpete
impetibus
inpetibus
vocativeimpesimpetēs
inpetēs

impĕs (inp-; nom. given Prisc. 702 P., but used only in
I. gen. and abl. sing.), pĕtis, m. in-peto; cf. praepes, = impetus, violence, vehemence, force: impete vasto amnis fertur, Ov. M. 3, 79: in juvenes certo sic impete sus fertur, id. ib. 8, 359; Laev. ap. Gell. 19, 7, 8; Lucr. 4, 416; 903: non potuit nubes capere inpetis auctum, id. 6, 327 sq.; 334; 591: valido impete quatere, id. 2, 330; Sil. 13, 248.— Plur.: venti flamina ruunt impetibus crebris, Lucr. 1, 293.—
II. Mass, extent: homo tanto membrorum impete, ut, etc., Lucr. 5, 913.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinimpes

Proto-Indo-European *peth₂- Proto-Indo-European *péth₂eti Latin petō Latin impetō Proto-Indo-European *-s Latin -s Latin impes From impetō (“rush upon, assail, attack”) + -s.

Quick answers

What does impes mean in Latin?
impes, a noun, means “violence, vehemence, force; mass, extent”.
What is the genitive of impes?
The genitive singular is impetis. impes is masculine, third declension.
How do you pronounce impes?
In classical Latin, [ˈɪm.pɛs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈim.pes].
Where does impes come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin impes.