LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · neutersecond declension

impendium

impendium n (genitive impendiī or impendī)

Meaning

  1. neuterexpense, expenditure, payment
  2. neutercost

Declension

declension
formsingularplural
nominativeimpendium
inpendium
impendia
inpendia
genitiveimpendiī
impendī, inpendī, inpendiī
impendiōrum
inpendiōrum
dativeimpendiō
inpendiō
impendiīs
inpendiīs
accusativeimpendium
inpendium
impendia
inpendia
ablativeimpendiō
inpendiō
impendiīs
inpendiīs
vocativeimpendium
inpendium
impendia
inpendia

impendĭum (inp-), ĭi, n. (also
I. fem. DE SVA IMPENDIA, Inscr. Grut. 871, 8; 1070, 6; 62, 8) [impendo], money laid out on any thing, outlay, cost, charge, expense (class.; most freq. in plur.; cf.: sumtus, impensa).
I. In gen.: qui quaestum sibi instituisset sine impendio, Cic. Quint. 3, 12; so in sing., Plin. 18, 6, 7, § 38; 16, 37, 68, § 175; 18, 14, 36, § 134; Dig. 38, 1, 20; in plur.: reposcere rationem impendiorum, quae in educationem contulerit, Quint. 1, 10, 18; Suet. Caes. 54; id. Ner. 31; Dig. 9, 2, 7.—
B. Transf.: nulla fodiendi impendia, Plin. 17, 23, 35, § 203.—
II. In partic.
A. Money paid out for a loan, i. e. interest: usura quod in sorte accedebat impendium appellatum, Varr. L. L. 5, § 183 Müll.: faenus et impendium recusare, Cic. Att. 6, 1, 4: plebes impendiis debilitata, id. Rep. 2, 34.—
2. Transf.: ut impendiis etiam augere possimus largitatem tui muneris, Cic. Brut. 4, 16: magna impendia mundi, i. e. tribute, Stat. S. 3, 3, 88.—
B. In abl. impendio.
1. At or with an expense, i. e. with a loss of any thing (mostly post-Aug.): multatio non nisi ovium boumque inpendio dicebatur, Plin. 18, 3, 3, § 11: nimium risus pretium est, si probitatis impendio constat, Quint. 6, 3, 35: inpendio miserorum experiri commentaria, Plin. 34, 11, 25, § 108: inpendio magis publico quam jactura, Liv. 7, 21, 7: regi suo parvo impendio immortalitatem famae daturos, Curt. 9, 4 med.; cf.: tantulo impendio ingens victoria stetit, id. 3, 11 fin.—
2. Adv.: impendĭo (inp-) (at great expense, i. e. as an intensive particle), by a great deal, greatly, very much; cf. impense under impendo (in vulg. lang.).
a. With compp.: inpendio magis animus gaudebat mihi, Ter. Eun. 3, 5, 39; cf.: at ille inpendio nunc magis odit senatum, Cic. Att. 10, 4, 9: ille vero minus minusque inpendio Curare, Plaut. Aul. prol. 18: nonne hoc impendio venustius gratiusque est, etc., Gell. 18, 12, 2: impendio probabilius, id. 19, 13, 3: leges impendio acerbiores, id. 11, 18, 4: impendio gnarus sermonis, Amm. 14, 1, 9.—
b. With verbs: impendio infit, Laev. ap. Gell. 19, 7, 10: cum impendio excusarem, negavit veniam, App. M. 2, p. 122: commoveri, id. Mag. p. 275.

Origins

Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin impendium From impendō + -ium.

Quick answers

What does impendium mean in Latin?
impendium, a noun, means “expense, expenditure, payment; cost”.
What is the genitive of impendium?
The genitive singular is impendiī. impendium is neuter, second declension.