LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

impār

impār (genitive imparis, adverb impariter)
Classical[ˈɪm.paːr]Ecclesiastical[ˈim.par]

Meaning

  1. one terminationunequal
  2. one terminationuneven
  3. one terminationodd (numerically)
    Numerī imparēs nōn duōbus pariter dīvidī possunt.Odd numbers cannot be evenly divided by two
    numero deus impare gaudetThe god is pleased by the odd numberVirgil, Eclogues 8.75
  4. one terminationinferior

Latīnē defined in Latin in our graded readers

nōn pār, minor vīribus
impār -aris — in Aeneis, ch. 21

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Æquus · Par · Æqualis · Parilis · Compar · Impar · Dispar

1. Æquum (from εἴκελος) is that of which its own component parts are alike, in opp. to varius, Cic. Verr. v. 49; par (from πείρω) is that which is like to some other person or thing, and stands in the same rank (on the same level) with it or him, in opp. to superior and inferior. Cic. Brut. 59, 215. Orat. ii. 52, 209. 39, 166. In æquo marte the battle between two parties is considered as a whole; in pari marte the fortune of one party is set against that of the other, and declared to be equal to it. 2. Par denotes similarity with respect to greatness, power, and value, or equality and proportion with regard to number, like ἴσος; æqualis refers to interior qualities, like ὅμοιος. The par is considered as in a state of activity, or, at least, as determined and prepared to measure himself with his match in contest; the æqualis, in a state of rest, and claiming merely comparison and equality as to rank. The paria are placed in opposition to each other, as rivals in the contest for pre-eminence; the æqualia are considered in a friendly relation to each other, in consequence of their common qualities and sympathies. Hence pariter means, in the same degree, ἴσα; æqualiter, in the same manner, ὁμοίως, ὁμῶς. Vell. Pat. ii. 124. 3. Par denotes quite like, parilis, nearly like, as a middle step between par and similis. 4. Par expresses equal to another, and hence may relate to only one side; compar, mutually equal, like finitimi and confines, ἐγγύς and σύνεγγυς. 5. Impar denotes inequality as to quantity, either arithmetical inequality with regard to number [= odd], or a relative inferiority as to strength; dispar refers to quality, without distinguishing on which side of the comparison the advantage lies. (iv. 77.)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpār
inpar
impār
inpar
impār
inpar
genitiveimparis
inparis
imparis
inparis
imparis
inparis
dativeimparī
inparī
imparī
inparī
imparī
inparī
accusativeimparem
inparem
imparem
inparem
impār
inpar
ablativeimparī
impare, inpare, inparī
imparī
impare, inpare, inparī
imparī
impare, inpare, inparī
vocativeimpār
inpar
impār
inpar
impār
inpar
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimparēs
inparēs
imparēs
inparēs
imparia
inparia
genitiveimparium
inparium
imparium
inparium
imparium
inparium
dativeimparibus
inparibus
imparibus
inparibus
imparibus
inparibus
accusativeimparīs
imparēs, inparēs, inparīs
imparīs
imparēs, inparēs, inparīs
imparia
inparia
ablativeimparibus
inparibus
imparibus
inparibus
imparibus
inparibus
vocativeimparēs
inparēs
imparēs
inparēs
imparia
inparia

impar (inp-), ăris (
I. abl. sing. impari; but, metri grat., impare, Verg. E. 8, 75; id. Cir. 372; gen. plur. imparium, Cels. 3, 4 al.), adj. 2. in-par, uneven, unequal, dissimilar in number or quality (cf. dispar, dissimilis).
I. In gen. (class.): stellarum numerus par an impar sit, nescitur, Cic. Ac. 2, 10, 32: congressus impari numero, Caes. B. C. 1, 40, 6; 1, 47, 3: numero deus impare gaudet, Verg. E. 8, 75 Serv.; cf.: imparem numerum antiqui prosperiorem hominibus esse crediderunt, Paul. ex Fest. p. 109 Müll.: (sonus) intervallis conjunctus imparibus, Cic. Rep. 6, 18; cf. Lucr. 5, 683: qui Musas amat impares, Hor. C. 3, 19, 13: imparibus carmina facta modis, i. e. hexameters and pentameters, Ov. Tr. 2, 220: impares tibiae numero foraminum discretae, Paul. ex Fest. p. 109 Müll.: ludere par impar, even or odd, Hor. S. 2, 3, 248: mensae erat pes tertius impar: Testa parem fecit, Ov. M. 8, 662: formae atque animi, Hor. C. 1, 33, 11; cf. formae, id. S. 2, 2, 30: si toga dissidet impar, Rides, uneven, awry, id. Ep. 1, 1, 96: acer coloribus impar, i. e. partycolored, Ov. M. 10, 95: quos quidem ego ambo unice diligo: sed in Marco benevolentia impari, Cic. Fam. 5, 8, 4: leges, Quint. 7, 7, 6: ad exhortationem praecipue valent imparia, id. 5, 11, 10.—
(b). With dat.: nil fuit umquam sic impar sibi, Hor. S. 1, 3, 19.—
II. In partic. (with the accessory notion of smaller, inferior), unequal to, not a match for, unable to cope with a thing; inferior, weaker (so perh. not till after the Aug. period).
(a). With dat.: Phthius Achilles, Ceteris major, tibi (Apollini) miles impar, Hor. C. 4, 6, 5; Suet. Dom. 10: derepente velut impar dolori congemuit, unable to support his grief, Suet. Tib. 23: muliebre corpus impar dolori, Tac. A. 15, 57; cf.: senex et levissimis quoque curis impar, id. ib. 14, 54: Pygmaeus bellator impar hosti, Juv. 13, 169: optimatium conspirationi, Suet. Caes. 15: militum ardori, id. Oth. 9: bello, Tac. H. 1, 74: sumptui, Dig. 3, 5, 9: impar tantis honoribus, Suet. Tib. 67.—
(b). With abl. specif. (not ante-Aug.): sed viribus impar, Ov. M. 5, 610; cf.: par audaciā Romanus, consilio et viribus impar, Liv. 27, 1, 7: omni parte virium impar, id. 22, 15, 9: nec facies impar nobilitate fuit, Ov. F. 4, 306: Batavi impares numero, Tac. H. 4, 20: obsessi et impares et aqua ciboque defecti, Quint. 3, 8, 23.—
(g). Absol.: juncta impari, to an inferior in rank, Liv. 6, 34, 9; cf.: pater consularis, avus praetorius, maternum genus impar, Tac. H. 2, 50: Julia Tiberium spreverat ut imparem, not her equal in birth, id. ib. 1, 53: simul odiorum invidiaeque erga Fabium Valentem admonebatur, ut inpar apud Vitellium gratiam viresque apud novum principem pararet, id. ib. 2, 99.—
B. Inequitable, unjust: videbam quam inpar esset sors, cum ille vobis bellum pararet, vos ei securam pacem praestaretis, Liv. 42, 13, 5.—
C. Poet. transf., unequal, i. e. beyond one's strength, which one is not a match for: judice sub Tmolo certamen venit ad impar, to the unequal strife, Ov. M. 11, 156: pugna, Verg. A. 12, 216; cf.: imparibus certare, Hor. Epod. 11, 18.—
(b). With inf.: magnum opus et tangi nisi cura vincitur impar, Grat. Cyn. 61.—* Adv.: impărĭter, unequally: versibus impariter junctis, i. e. in hexameters and pentameters, Hor. A. P. 75.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimpār

Latin pār Latin impār From in- + pār.

Descendants
  • Catalanimpar
  • Frenchimpair
  • Italianimpari
  • Portugueseímpar
  • Romanianimpar
  • Spanishimpar

Quick answers

What does impār mean in Latin?
impār, a adjective, means “unequal; uneven; odd (numerically)”.
How do you pronounce impār?
In classical Latin, [ˈɪm.paːr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈim.par].
Where does impār come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin impār.