noun · femininefirst declension
impaenitentia
impaenitentia f (genitive impaenitentiae)
Classical[ɪm.pae̯.nɪˈtɛn.ti.a]Ecclesiastical[im.pe.niˈtɛn.t͡si.a]
Meaning
- feminineimpenitence
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | impaenitentia | impaenitentiae |
| genitive | impaenitentiae | impaenitentiārum |
| dative | impaenitentiae | impaenitentiīs |
| accusative | impaenitentiam | impaenitentiās |
| ablative | impaenitentiā | impaenitentiīs |
| vocative | impaenitentia | impaenitentiae |
impaenĭtentĭa (inp-), ae, f. 2. inpaenitentia,
I. impenitence (late Lat.), Hier. in. Iesai. 18, 65, 23.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinimpaenitentia
Latin paenitēns Latin impaenitēns Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin impaenitentia From impaenitēns + -ia. By surface analysis, in- + paenitentia.
Descendants
- Englishimpenitence
- GermanImpönitenz
- Italianimpenitenza
- Spanishimpenitencia
In English words that came into English from impaenitentia
- impenitenceimpaenitentia