LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

impaenitendus

impaenitendus (feminine impaenitenda, neuter impaenitendum)
Classical[ɪm.pae̯.nɪˈtɛn.dʊs]Ecclesiastical[im.pe.niˈtɛn.dus]

Meaning

  1. adjectivenot to be repented of

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpaenitendusimpaenitendaimpaenitendum
genitiveimpaenitendīimpaenitendaeimpaenitendī
dativeimpaenitendōimpaenitendaeimpaenitendō
accusativeimpaenitendumimpaenitendamimpaenitendum
ablativeimpaenitendōimpaenitendāimpaenitendō
vocativeimpaenitendeimpaenitendaimpaenitendum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimpaenitendīimpaenitendaeimpaenitenda
genitiveimpaenitendōrumimpaenitendārumimpaenitendōrum
dativeimpaenitendīsimpaenitendīsimpaenitendīs
accusativeimpaenitendōsimpaenitendāsimpaenitenda
ablativeimpaenitendīsimpaenitendīsimpaenitendīs
vocativeimpaenitendīimpaenitendaeimpaenitenda

impaenĭtendus (inp-), a, um, adj. 2. in-paenitet,
I. not to be repented of: pauperies, App. M. 11, p. 271.

Quick answers

What does impaenitendus mean in Latin?
impaenitendus, a adjective, means “not to be repented of”.
How do you pronounce impaenitendus?
In classical Latin, [ɪm.pae̯.nɪˈtɛn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.pe.niˈtɛn.dus].