noun · masculinefourth declension
impāctus1
impāctus m (genitive impāctūs)
Classical[ɪmˈpaːk.tʊs]Ecclesiastical[imˈpak.tus]
Meaning
- New Latinillision, collision, hit
Triplicis generis corpora discernere oportet, nempe perfectē dūra, quae nūllō impāctū figūram mūtant; perfectē elastica, quae ictū figūram mūtant, attamen eandem statim iterum assūmunt, velut sponte; perfectē mollia, quae figūram ictū mūtant, sed nōn amplius resūmunt ex propriā aliquā vī.https://books.google.de/books?id=UHcShwAHoyMC&pg=PA213
1752, Karl Scherffer, Institutionum physicae pars prima seu physica generalis, conscripta in usum suorum d.d. auditorum 213Lapidēs et quaedam rigida metalla impāctū vehementī alicujus corporis dūrī in partēs dissiliunt, vitrum in illās ad levem quoque contāctum diffringitur.https://books.google.de/books?id=cU4%2520AAAAcAAJ&pg=PA202
1761, Andreas Jaszlinszky, Institutiones physicae: pars prima seu physica generalis in usum discipulorum concinnata 202 - New Latinimpact, effect
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | impāctus | impāctūs |
| genitive | impāctūs | impāctuum |
| dative | impāctuī | impāctibus |
| accusative | impāctum | impāctūs |
| ablative | impāctū | impāctibus |
| vocative | impāctus | impāctūs |
impactus, a, um, Part., from impingo.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
impāctus
P. of impingo.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinimpāctus
Proto-Indo-European *peh₂ǵ-der. Proto-Italic *pangō Latin pangō Latin impingō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin impāctus From impingō (“to strike against”) + -tus (abstract noun suffix).
Descendants
- Catalanimpacte
- Englishimpact
- Frenchimpact
- GermanImpakt
- Italianimpatto
- Portugueseimpacto
- Spanishimpacto
- Galicianimpacto
- Sicilianmpattu