LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, no passive, no perfect or supine stems

immurmurō

immurmurō (present infinitive immurmurāre)
Classical[ɪmˈmʊr.mʊ.roː]Ecclesiastical[imˈmur.mu.ro]

Meaning

  1. intransitiveto murmur at, murmur against

Latīnē defined in Latin in our graded readers

vōce parvā in aliquid loquor
immurmurō -āre — in Metamorphoses I, ch. 23

Conjugation conjugation 1 perfect

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.immurmurōimmurmurābamimmurmurābō———
2nd sg.immurmurāsimmurmurābāsimmurmurābis———
3rd sg.immurmuratimmurmurābatimmurmurābit———
1st pl.immurmurāmusimmurmurābāmusimmurmurābimus———
2nd pl.immurmurātisimmurmurābātisimmurmurābitis———
3rd pl.immurmurantimmurmurābantimmurmurābunt———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.immurmuremimmurmurārem——
2nd sg.immurmurēsimmurmurārēs——
3rd sg.immurmuretimmurmurāret——
1st pl.immurmurēmusimmurmurārēmus——
2nd pl.immurmurētisimmurmurārētis——
3rd pl.immurmurentimmurmurārent——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.immurmurā—
pres. 2nd pl.immurmurāte—
fut. 2nd sg.immurmurātō—
fut. 3rd sg.immurmurātō—
fut. 2nd pl.immurmurātōte—
fut. 3rd pl.immurmurantō—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveimmurmurāre—
present participleimmurmurāns—
gerundimmurmurandī, immurmurandō, immurmurandum

immurmŭro (inm-), āre, v. n. inmurmuro,
I. to murmur in, at, or against any thing (poet. and in post-class. prose): ipsa jacet terraeque tremens immurmurat atrae, Ov. M. 6, 558: terrae, id. ib. 11, 187: undis, id. ib. 11, 567: silvis Auster, Verg. G. 4, 261: hastae, Sil. 5, 332: tacita aure (Acestae), Stat. Th. 1, 532: undis, id. ib. 11, 567: illa sibi introrsum et sub lingua immurmurat, Pers. 2, 9: increpor a cunctis totumque immurmurat agmen, Ov. M. 3, 646: ipse publicato nobis, quod immurmurat, whispers, Macr. S. 6, 7: cum saepe immurmurantes audierit ventos, Amm. 12, 16.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinimmurmurō

Latin murmur Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin murmurō Latin immurmurō From in- + murmurō (“to murmur”).

Quick answers

What does immurmurō mean in Latin?
immurmurō, a verb, means “to murmur at, murmur against”.
What are the principal parts of immurmurō?
immurmurō, immurmurāre (first conjugation, no passive, no perfect or supine stems).
How do you pronounce immurmurō?
In classical Latin, [ɪmˈmʊr.mʊ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈmur.mu.ro].
Where does immurmurō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin immurmurō.