LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

immūnis

immūnis (neuter immūne)
Classical[ɪmˈmuː.nɪs]Ecclesiastical[imˈmuː.nis]

Meaning

  1. two terminationfree or exempt from taxes, public service, or penalty (+ ablative)
  2. two terminationgiftless, without presents

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmūnisimmūnisimmūne
inmūne
genitiveimmūnisimmūnisimmūnis
dativeimmūnī
inmūnī
immūnī
inmūnī
immūnī
inmūnī
accusativeimmūnem
inmūnem
immūnem
inmūnem
immūne
inmūne
ablativeimmūnī
inmūnī
immūnī
inmūnī
immūnī
inmūnī
vocativeimmūnisimmūnisimmūne
inmūne
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmūnēs
inmūnēs
immūnēs
inmūnēs
immūnia
inmūnia
genitiveimmūnium
inmūnium
immūnium
inmūnium
immūnium
inmūnium
dativeimmūnibus
inmūnibus
immūnibus
inmūnibus
immūnibus
inmūnibus
accusativeimmūnīs
immūnēs, inmūnēs
immūnīs
immūnēs, inmūnēs
immūnia
inmūnia
ablativeimmūnibus
inmūnibus
immūnibus
inmūnibus
immūnibus
inmūnibus
vocativeimmūnēs
inmūnēs
immūnēs
inmūnēs
immūnia
inmūnia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

immunis (tributorum) (Verr. 5. 21. 51)
exempt from taxation.

immūnis (inm- and archaic in-moenis), e, adj. in-munus,
I. free or exempt from a public service, burāen, or charge (class.; cf.: expers, exsors).
I. Lit.: melius hi quam nos, qui piratas immunes, socios vectigales habemus, Cic. Off. 3, 11, 49: quid immunes? hi certe nihil debent, Cic. Verr. 2, 5, 21, § 53: sine foedere immunes civitates ac liberae, id. ib. 2, 3, 6, § 13; id. Font. 4, 7: immunis militiā, Liv. 1, 43, 8: Ilienses ab omni onere immunes praestitit, Suet. Claud. 25: qui agros immunes liberosque arant, i. e., free from taxes, tax-free, Cic. Verr. 2, 2, 69, § 166; cf. id. Agr. 3, 2, 9: duo milia jugerum Sexto Clodio rhetori assignasti, et quidem immunia, Suet. Rhet. 5.—
(b). With gen.: immunes portoriorum, Liv. 38, 14: ceterorum immunes nisi propulsandi hostis, Tac. A. 1, 36.—
B. Transf., beyond the polit. and milit. sphere, free or exempt from, that contributes or gives nothing (mostly poet.): non cnim est inhumana virtus neque immunis neque superba, inactive, Cic. Lael. 14, 50: quem scis inmunem Cinarae placuisse rapaci, who made no presents, without presents, Hor. Ep. 1, 14, 33; id. C. 4, 12, 23: Enipeus, Ov. M. 7, 229: immunisque sedens aliena ad pabula fucus, doing nothing, idle, Verg. G. 4, 244: ipsa quoque immunis rastroque intacta, without compulsion, free, Ov. M. 1, 101.—In a play on the word: Ly. Civi inmuni scin quid cantari solet? ... Ph. Verum, gnate mi, is est inmunis, quoi nihil est qui munus fungatur suum, Plaut. Trin. 2, 2, 69; 73.—
(b). With gen.: bos curvi immunis aratri, Ov. M. 3, 11: immunes operum, id. ib. 4, 5.—
II. Trop., not sharing or partaking in, free from, devoid of, without any thing (poet. and in post-Aug. prose); constr. with gen., abl., with ab, or absol.
(a). With gen.: aspicit urbem Immunem tanti belli, Verg. A. 12, 559: tanti boni, Ov. Tr. 4, 2, 62: mali, id. M. 8, 691: necis, exempt from, id. ib. 9, 253: caedis manus, free from, unstained with, id. H. 14, 8: delictorum paternorum, Vell. 2, 7: aequoris Arctos, not setting in, Ov. M. 13, 293 (an imitation of the Homeric ἄμμορος λοετρῶν Ὠκεανοῖο, Il. 18, 489); Ov. F. 4, 575.—
(b). With abl.: animum immunem esse tristitiā, Sen. Ep. 85: Cato omnibus humanis vitiis, Vell. 2, 35, 2: exercitum immunem tanta calamitate servavit, id. 2, 120, 3.—
(g). With ab: immunis ab omnibus arbitris esse, Vell. 2, 14 fin.: dentes a dolore, Plin. 32, 4, 14, § 37. —
(d). Absol.: immunis aram si tetigit manus, stainless, pure, Hor. C. 3, 23, 17: amicum castigare ob meritam noxiam, Inmoenest facinus, a thankless office, Plaut. Trin. 1, 1, 1; cf.: inmoene, improbum, culpandum, vel interdum munere liberatum, Gloss. Plac. p. 476.

Origins

  1. Proto-Indo-European*mey-
  2. Latinimmūnis

Proto-Indo-European *moy-nósder. Proto-Italic *moinos Latin mūnus Proto-Indo-European *né Proto-Indo-European *n̥- Proto-Italic *n̥- Latin in- Proto-Indo-European *-is Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-ih₂der.? Proto-Italic *-is Latin -is Latin in- -is Latin immūnis From mūnus (“duty, service”) + in- -is (“less”).

Descendants
  • Catalanimmune
  • Englishimmune
  • Frenchimmun
  • Frenchimmune
  • Germanimmun
  • Italianimmune
  • Portugueseimune
  • Spanishinmune
  • Kazakhиммундыfrom Russian имму́нный

In English words that came into English from immūnis

  • immuneimmūnis
  • immunityimmūnitās
  • muneimmūnis

Quick answers

What does immūnis mean in Latin?
immūnis, a adjective, means “free or exempt from taxes, public service, or penalty (+ ablative); giftless, without presents”.
How do you pronounce immūnis?
In classical Latin, [ɪmˈmuː.nɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [imˈmuː.nis].
Where does immūnis come from?
Proto-Indo-European *mey- → Latin immūnis.
Which English words come from immūnis?
English words that go back to Latin immūnis include immune, mune and immunity.