LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

immūniō

immūniō (present infinitive immūnīre, perfect active immūnīvī, supine immūnītum)

Meaning

  1. to fortify

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.immūniōimmūniēbamimmūniamimmūnīvīimmūnīveramimmūnīverō
2nd sg.immūnīsimmūniēbāsimmūniēsimmūnīvistīimmūnīverāsimmūnīveris
3rd sg.immūnitimmūniēbatimmūnietimmūnīvitimmūnīveratimmūnīverit
1st pl.immūnīmusimmūniēbāmusimmūniēmusimmūnīvimusimmūnīverāmusimmūnīverimus
2nd pl.immūnītisimmūniēbātisimmūniētisimmūnīvistisimmūnīverātisimmūnīveritis
3rd pl.immūniuntimmūniēbantimmūnientimmūnīvērunt
immūnīvēre
immūnīverantimmūnīverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.immūniamimmūnīremimmūnīverimimmūnīvissem
2nd sg.immūniāsimmūnīrēsimmūnīverīsimmūnīvissēs
3rd sg.immūniatimmūnīretimmūnīveritimmūnīvisset
1st pl.immūniāmusimmūnīrēmusimmūnīverīmusimmūnīvissēmus
2nd pl.immūniātisimmūnīrētisimmūnīverītisimmūnīvissētis
3rd pl.immūniantimmūnīrentimmūnīverintimmūnīvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.immūniorimmūniēbarimmūniar
2nd sg.immūnīris
immūnīre
immūniēbāris
immūniēbāre
immūniēris
immūniēre
3rd sg.immūnīturimmūniēbāturimmūniētur
1st pl.immūnīmurimmūniēbāmurimmūniēmur
2nd pl.immūnīminīimmūniēbāminīimmūniēminī
3rd pl.immūniunturimmūniēbanturimmūnientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.immūniarimmūnīrer
2nd sg.immūniāris
immūniāre
immūnīrēris
immūnīrēre
3rd sg.immūniāturimmūnīrētur
1st pl.immūniāmurimmūnīrēmur
2nd pl.immūniāminīimmūnīrēminī
3rd pl.immūnianturimmūnīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.immūnīimmūnīre
pres. 2nd pl.immūnīteimmūnīminī
fut. 2nd sg.immūnītōimmūnītor
fut. 3rd sg.immūnītōimmūnītor
fut. 2nd pl.immūnītōte—
fut. 3rd pl.immūniuntōimmūniuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveimmūnīreimmūnīrī
perfect infinitiveimmūnīvisseimmūnītum esse
future infinitiveimmūnītūrum esseimmūnītum īrī
present participleimmūniēns—
perfect participle—immūnītus
future participleimmūnītūrusimmūniendus
immūniundus
gerundimmūniendī, immūniendō, immūniendumsupineimmūnītum, immūnītū

immūnĭo (inm-), īvi, 4, v. a.,
I. to fortify: praesidium immunivit, Tac. A. 11, 19.

Origins

From in- + mūniō. Attested once in Tacito.

Quick answers

What does immūniō mean in Latin?
immūniō, a verb, means “to fortify”.
What are the principal parts of immūniō?
immūniō, immūnīre, immūnīvī, immūnītum (fourth conjugation).