LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

immortālis

immortālis (neuter immortāle, adverb immortāliter)
Classical[ɪm.mɔrˈtaː.lɪs]Ecclesiastical[im.morˈtaː.lis]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. two terminationimmortal, undying, not subject to death.

Latīnē defined in Latin in our graded readers

quī morī nōn potest; deī immortālēs.
immortālis -e — in Mille Verba, Deī et Sacra

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmortālis
inmortālis
immortālis
inmortālis
immortāle
inmortāle
genitiveimmortālis
inmortālis
immortālis
inmortālis
immortālis
inmortālis
dativeimmortālī
inmortālī
immortālī
inmortālī
immortālī
inmortālī
accusativeimmortālem
inmortālem
immortālem
inmortālem
immortāle
inmortāle
ablativeimmortālī
inmortālī
immortālī
inmortālī
immortālī
inmortālī
vocativeimmortālis
inmortālis
immortālis
inmortālis
immortāle
inmortāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimmortālēs
inmortālēs
immortālēs
inmortālēs
immortālia
inmortālia
genitiveimmortālium
inmortālium
immortālium
inmortālium
immortālium
inmortālium
dativeimmortālibus
inmortālibus
immortālibus
inmortālibus
immortālibus
inmortālibus
accusativeimmortālīs
immortālēs, inmortālēs, inmortālīs
immortālīs
immortālēs, inmortālēs, inmortālīs
immortālia
inmortālia
ablativeimmortālibus
inmortālibus
immortālibus
inmortālibus
immortālibus
inmortālibus
vocativeimmortālēs
inmortālēs
immortālēs
inmortālēs
immortālia
inmortālia

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

grates agere (dis immortalibus)
to give thanks to heaven.
aliquem immortali gloria afficere
to confer undying fame on, immortalise some one.
grates, laudes agere dis immortalibus
to thank, glorify the immortal gods.
gloriam (immortalem) consequi, adipisci
to win (undying) fame.
quod di immortales omen avertant! (Phil. 44. 11)
and may heaven avert the omen! heaven preserve us from this!
argumentum afferre, quo animos immortales esse demonstratur
to bring forward a proof of the immortality of the soul.

immortālis (inm-), e, adj. in-mortalis,
I. undying, immortal (class.).
I. Lit.: si nullum corpus immortale sit, nullum esse corpus sempiternum: corpus autem immortale nullum esse, etc., Cic. N. D. 3, 12, 29: credo deos immortales sparsisse animos in corpora humana, etc., id. de Sen. 21, 77: dii; v. deus: animi, id. ib. 23, 82; id. Leg. 2, 11, 27: natura (opp. mortalis fortuna), id. Off. 1, 33, 120: pro di inmortales! Ter. Ad. 3, 4, 1: pro deorum inmortalium! id. Phorm. 2, 3, 4 al.—Subst. plur.: immortāles, ium, m., the immortals, gods: quod ad immortales attinet, haec; deinceps quod ad mortales, to the gods, Varr. L. L. 5, § 75 Müll.; Lucr. 5, 165.—
II. Transf.
A. Imperishable, eternal, endless: memoria et gloria, Cic. Balb. 17, 40: memoriam alicujus reddere, id. de Or. 2, 2, 8: fructum cepi vestri in me amoris et judicii, id. Pis. 14, 31: gratias agere alicui, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 11, 1: opera edere, Liv. 1, 16, 1: tributa, Tac. H. 4, 32: illa Sallustii velocitas, Quint. 10, 1, 102: nemo ignaviā immortalis factus est, Sall. J. 90, 49: immortalia ne speres, monet annus, etc., Hor. C. 4, 7, 7.—
B. Poet., like the gods, blessed, exceedingly happy: immortalis ero, si altera talis erit, Prop. 2. 14 (3, 6), 10; 2, 15 (3, 7), 39.—Hence, * adv.: immortā-lĭter, infinitely: gaudeo, Cic. Q. Fr. 3, 1, 3, § 9.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinimmortālis

Latin mortālis Latin immortālis From in- + mortālis.

Descendants
  • Catalanimmortal
  • Frenchimmortel
  • Italianimmortale
  • Occitanimortal
  • Occitanimortau
  • Portugueseimortal
  • Romanianimortal
  • Spanishinmortal
  • Asturianinmortal
  • Galicianinmortal

In English words that came into English from immortālis

  • immortalimmortālis
  • immortalityimmortālitās

Quick answers

What does immortālis mean in Latin?
immortālis, a adjective, means “immortal, undying, not subject to death.”.
How do you pronounce immortālis?
In classical Latin, [ɪm.mɔrˈtaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.morˈtaː.lis].
Where does immortālis come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin immortālis.