noun · femininethird declension
imitātrīx
imitātrīx f (genitive imitātrīcis, masculine imitātor)
Meaning
- imitator (female)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | imitātrīx | imitātrīcēs |
| genitive | imitātrīcis | imitātrīcum |
| dative | imitātrīcī | imitātrīcibus |
| accusative | imitātrīcem | imitātrīcēs |
| ablative | imitātrīce | imitātrīcibus |
| vocative | imitātrīx | imitātrīcēs |
ĭmĭtātrix, īcis, f. id.,
I. she that imitates (rare but class.): boni (voluptas), Cic. Leg. 1, 17, 47:
gloriae, id. Tusc. 3, 2, 4: avis imitatrix ac parasita, Plin. 10, 23, 33, § 68.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
imitātrīx īcis, f
imitator, she that imitates: boni (voluptas): gloriae.
Origins
From imitor, imitātum (“to represent”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).
Descendants
- TranslingualElytrimitatrix
In English words that came into English from imitātrīx
- imitatriximitātrīx