noun · masculinethird declension
imitātor
imitātor m (genitive imitātōris)
Classical[ɪ.mɪˈtaː.tɔr]Ecclesiastical[i.miˈtaː.tor]
Meaning
- imitator
- mimic
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | imitātor | imitātōrēs |
| genitive | imitātōris | imitātōrum |
| dative | imitātōrī | imitātōribus |
| accusative | imitātōrem | imitātōrēs |
| ablative | imitātōre | imitātōribus |
| vocative | imitātor | imitātōrēs |
ĭmĭtātor, ōris, m. id.,
I. an imitator, copyist, mimic (class.).
(a). With gen.:
permulti imitatores principum exsistunt, Cic. Leg. 3, 14, 31: Thucydidis, Quint. 10, 1, 74: Atticorum, id. ib. 115; 12, 10, 14: veterum facinorum, Cic. Vatin. 9, 22: Brutus erat stulti sapiens imitator, Ov. F. 2, 717: fulminis, id. M. 14, 618.—(b). Absol.:
natura fingit homines et creat imitatores et narratores facetos, Cic. de Or. 2, 54, 219: nec desilies imitator in artum, Hor. A. P. 134: o imitatores, servum pecus, id. Ep. 1, 19, 19.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
imitātor ōris, m
imitor, an imitator, copyist, mimic: imitatores faceti: nec desilies imitator in artum, H.: laborum meorum: stulti sapiens, O.
Origins
Proto-Indo-European *-tōr Proto-Italic *-tōr Latin -tor Latin imitātor From imitor + -tor.
Descendants
- Catalanimitador
- Englishimitator
- Frenchimitateur
- Italianimitatore
- Portugueseimitador
- Romanianimitator
- Spanishimitador
- Galicianimitador
- Russianимита́тор
In English words that came into English from imitātor
- imitatorimitātor