adjectivethird-declension two-termination adjective
imitābilis
imitābilis (neuter imitābile)
Classical[ɪ.mɪˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[i.miˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationimitable
- two terminationimitative
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imitābilis | imitābilis | imitābile |
| genitive | imitābilis | imitābilis | imitābilis |
| dative | imitābilī | imitābilī | imitābilī |
| accusative | imitābilem | imitābilem | imitābile |
| ablative | imitābilī | imitābilī | imitābilī |
| vocative | imitābilis | imitābilis | imitābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | imitābilēs | imitābilēs | imitābilia |
| genitive | imitābilium | imitābilium | imitābilium |
| dative | imitābilibus | imitābilibus | imitābilibus |
| accusative | imitābilīs imitābilēs | imitābilīs imitābilēs | imitābilia |
| ablative | imitābilibus | imitābilibus | imitābilibus |
| vocative | imitābilēs | imitābilēs | imitābilia |
ĭmĭtābĭlis, e, adj. imitor,
I. that may be imitated, imitable (rare but class.):
orationis subtilitas imitabilis illa quidem videtur esse existimanti, Cic. Or. 23, 76; cf. Quint. 10, 1, 61; 10, 2, 12; 19: tu mihi maxime imitabilis, maxime imitandus videbaris, Plin. Ep. 7, 20, 4: non imitabile fulmen, Verg. A. 6, 590: quiddam, Ov. P. 4, 10, 77: neque est gemma alia imitabilior mendacio vitri, Plin. 37, 8, 33, § 112.—II. Imitative, inclined to imitate:
homines imitabili natura, Vitr. 2, 1, 3.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
imitābilis e, adj.
imitor, that may be imitated, imitable: orationis subtilitas: exemplar vitiis, H.
In English words that came into English from imitābilis
- imitableimitābilis