LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

imbēcillus

imbēcillus (feminine imbēcilla, neuter imbēcillum, comparative imbēcillior)
Classical[ɪm.beːˈkɪl.lʊs]Ecclesiastical[im.beˈt͡ʃil.lus]

Meaning

  1. adjectiveweak, feeble
    See imbecillior for a quote from Cicero.
  2. adjectivecowardly

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeimbēcillusimbēcilla
inbēcilla
imbēcillum
inbēcillum
genitiveimbēcillī
inbēcillī
imbēcillae
inbēcillae
imbēcillī
inbēcillī
dativeimbēcillō
inbēcillō
imbēcillae
inbēcillae
imbēcillō
inbēcillō
accusativeimbēcillum
imbēcillem, inbēcillum
imbēcillam
imbēcillem, inbēcillam
imbēcillum
inbēcillum
ablativeimbēcillō
inbēcillō
imbēcillā
inbēcillā
imbēcillō
inbēcillō
vocativeimbēcille
inbēcille
imbēcilla
inbēcilla
imbēcillum
inbēcillum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeimbēcillī
imbēcillēs, inbēcillī
imbēcillae
imbēcillēs, inbēcillae
imbēcilla
imbēcillia, inbēcilla
genitiveimbēcillōrum
imbēcillium, inbēcillōrum
imbēcillārum
imbēcillium, inbēcillārum
imbēcillōrum
imbēcillium, inbēcillōrum
dativeimbēcillīs
imbēcillibus
imbēcillīs
imbēcillibus
imbēcillīs
imbēcillibus
accusativeimbēcillōs
imbēcillēs, inbēcillōs
imbēcillās
imbēcillēs, inbēcillās
imbēcilla
imbēcillia, inbēcilla
ablativeimbēcillīs
imbēcillibus
imbēcillīs
imbēcillibus
imbēcillīs
imbēcillibus
vocativeimbēcillī
imbēcillēs, inbēcillī
imbēcillae
imbēcillēs, inbēcillae
imbēcilla
imbēcillia, inbēcilla

imbēcillus (inb-), a, um (also im-bēcillis, e, Sen. de Ira, 3, 28, 3; id. de Clem. 2, 6, 3; v. Neue, Formenl. 2, 93 sq.), adj.,
I. weak, feeble (class.; cf.: debilis, imbellis).
I. Of the body.
A. Of living beings: cum homo imbecillus a valentissima bestia laniatur, Cic. Fam. 7, 1, 3: multi sunt imbecilli senes ... quam fuit imbecillus P. Africani filius! quam tenui aut nulla potius valetudine! id. de Sen. 11, 35: et absentes (amici) assunt et egentes abundant et imbecilli valent, etc., id. Lael. 7, 23: imbecilliores (opp. firmiores), Quint. 5, 10, 49: Marius et valetudine et natura imbecillior, Cic. Q. Fr. 2, 10, 3: nemo e nobis imbecillus fuit, cujus salus ac valetudo non sustentaretur Caesaris cura, indisposed, Vell. 2, 114, 1.—Subst.: imbecillorum esse aecum misererier, Lucr. 5, 1023.—
B. Of things: vox, Quint. 11, 3, 13: frons, id. 12, 5, 4: pulsus venarum (with exigui), Cels. 3, 19: imbecillissimus ac facillimus sanguis, Sen. Ben. 4, 18: accedent anni et tractari mollius aetas Imbecilla volet, Hor. S. 2, 2, 86: nescio quomodo imbecillior est medicina quam morbus, Cic. Att. 10, 14. 2: terra infecunda ad omnia atque imbecilla, Plin. 17, 5, 3, § 35: vina (opp. valida), id. 14, 21, 27, § 134: imbecillissimam materiam esse omne olus, the least nourishing, Cels. 2, 18.—In a different sense: ovum durum valentissimae materiae est, molle vel sorbile imbecillissimae, very easy of digestion, Cels. 2, 18: simulacra vultus imbecilla ac mortalia sunt: forma mentis aeterna, Tac. Agr. 46: regnum vobis trado firmum, si boni eritis: si mali, imbecillum, Sall. J. 10, 6.—
II. Of the mind: qui eam superstitionem imbecilli animi atque anilis putent, Cic. Div. 2, 60, 125: ingenia, Quint. 2, 8, 12; cf.: imbecilliores vel animo vel fortuna, Cic. Lael. 19, 70; id. Rep. 1, 34: motus fortunae, id. Fin. 5, 24, 71: ab imbecillis accusatoribus accusari, id. Q. Fr. 2, 6, 6: suspiciones, Tac. A. 2, 76.—Subst.: ignavi et imbecilli, Cic. Rep. 1, 32; Sen. Ep. 85.—Hence, adv.: imbēcillē, weakly, feebly, faintly (very rare; perh. only in the comp.): iis, quae videntur, imbecillius assentiuntur, Cic. Ac. 2, 17, 52: imbecillius horrent dolorem, id. Tusc. 5, 30, 85.

Origins

Unknown; perhaps from earlier *imbeccillus, from in- + bacillum + -us, as if “without support, feeble”, but De Vaan finds it “far-fetched”.

Descendants
  • Catalanimbècil
  • Italianimbecille
  • Frenchimbécilefrom Middle French imbécille
  • Englishimbecilefrom Middle French imbécille
  • Occitanimbecil
  • Portugueseimbecil
  • Spanishimbécil
  • Corsicanimbicille
  • Galicianimbécil
  • Piedmonteseimbecil

Quick answers

What does imbēcillus mean in Latin?
imbēcillus, a adjective, means “weak, feeble; cowardly”.
How do you pronounce imbēcillus?
In classical Latin, [ɪm.beːˈkɪl.lʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [im.beˈt͡ʃil.lus].