adjectivefirst/second-declension adjective
illūsōrius
illūsōrius (feminine illūsōria, neuter illūsōrium)
Classical[ɪl.luːˈsoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[il.luˈs̬ɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivemocking, ironical
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | illūsōrius | illūsōria | illūsōrium |
| genitive | illūsōriī | illūsōriae | illūsōriī |
| dative | illūsōriō | illūsōriae | illūsōriō |
| accusative | illūsōrium | illūsōriam | illūsōrium |
| ablative | illūsōriō | illūsōriā | illūsōriō |
| vocative | illūsōrie | illūsōria | illūsōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | illūsōriī | illūsōriae | illūsōria |
| genitive | illūsōriōrum | illūsōriārum | illūsōriōrum |
| dative | illūsōriīs | illūsōriīs | illūsōriīs |
| accusative | illūsōriōs | illūsōriās | illūsōria |
| ablative | illūsōriīs | illūsōriīs | illūsōriīs |
| vocative | illūsōriī | illūsōriae | illūsōria |
illūsōrĭus, a, um, adj. id.,
I. ironical, of a mocking character:
adoratio, Ambros. in Luc. 10, 23; Aug. Cons. Evang. 3, 13, 46.Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin illūsōrius From illūsor + -ius.
Descendants
- Catalanil·lusori
- Englishillusoryfrom Middle French illusorie
- Frenchillusoirefrom Middle French illusorie
- Italianillusorio
- Portugueseilusório
- Spanishilusorio