LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

illigō

illigō (present infinitive illigāre, perfect active illigāvī, supine illigātum)
Classical[ˈɪl.lɪ.ɡoː]Ecclesiastical[ˈil.li.ɡo]

Meaning

  1. to attach, fasten, bind, tie on

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.illigōilligābamilligābōilligāvīilligāveramilligāverō
illigārō
2nd sg.illigāsilligābāsilligābisilligāvistī
illigāstī
illigāverās
illigārās
illigāveris
3rd sg.illigatilligābatilligābitilligāvitilligāverat
illigārat
illigāverit
illigārit
1st pl.illigāmusilligābāmusilligābimusilligāvimusilligāverāmusilligāverimus
illigārimus
2nd pl.illigātisilligābātisilligābitisilligāvistis
illigāstis
illigāverātis
illigārātis
illigāveritis
illigāritis
3rd pl.illigantilligābantilligābuntilligāvērunt
illigāvēre, illigārunt
illigāverant
illigārant
illigāverint
illigārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.illigemilligāremilligāverim
illigārim
illigāvissem
illigāssem
2nd sg.illigēsilligārēsilligāverīsilligāvissēs
illigāssēs
3rd sg.illigetilligāretilligāverit
illigārit
illigāvisset
illigāsset
1st pl.illigēmusilligārēmusilligāverīmus
illigārīmus
illigāvissēmus
illigāssēmus
2nd pl.illigētisilligārētisilligāverītis
illigārītis
illigāvissētis
illigāssētis
3rd pl.illigentilligārentilligāverint
illigārint
illigāvissent
illigāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.illigorilligābarilligābor
2nd sg.illigāris
illigāre
illigābāris
illigābāre
illigāberis
illigābere
3rd sg.illigāturilligābāturilligābitur
1st pl.illigāmurilligābāmurilligābimur
2nd pl.illigāminīilligābāminīilligābiminī
3rd pl.illiganturilligābanturilligābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.illigerilligārer
2nd sg.illigēris
illigēre
illigārēris
illigārēre
3rd sg.illigēturilligārētur
1st pl.illigēmurilligārēmur
2nd pl.illigēminīilligārēminī
3rd pl.illigenturilligārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.illigāilligāre
pres. 2nd pl.illigāteilligāminī
fut. 2nd sg.illigātōilligātor
fut. 3rd sg.illigātōilligātor
fut. 2nd pl.illigātōte—
fut. 3rd pl.illigantōilligantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveilligāreilligārī
perfect infinitiveilligāvisse
illigāsse
illigātum esse
future infinitiveilligātūrum esseilligātum īrī
present participleilligāns
illigante, illigantem, illigantēs, illigantī, illigantia, illigantibus, illigantis, illigantīs, illigantium
—
perfect participle—illigātus
illigāta, illigātā, illigātae, illigātam, illigātārum, illigātās, illigātī, illigātōrum, illigātōs
future participleilligātūrus
illigātūra, illigātūrā, illigātūrae, illigātūram, illigātūrārum, illigātūrās, illigātūre, illigātūrī, illigātūrīs, illigātūrō, illigātūrōrum, illigātūrōs, illigātūrum
illigandus
illiganda, illigandā, illigandae, illigandam, illigandārum, illigandās, illigande, illigandīs, illigandōrum, illigandōs
gerundilligandī, illigandō, illigandumsupineilligātum, illigātū

illĭgo (inl-), āvi, ātum, 1 (in tmesi:
I. inque ligatus, Verg. A. 10, 794), v. a. in-ligo, to bind on, tie on, to fasten, attach (class.).
I. Lit.
A. In gen.: emblemata ita scite in aureis poculis illigabat, ut, etc., Cic. Verr. 2, 4, 24, § 54: litterae in jaculo illigatae, Caes. B. G. 5, 45, 4: in eo (corpore) influente atque effluente animi divini ambitus illigabant, Cic. Univ. 13: cum Archimedes lunae, solis, quinque errantium motus in sphaeram illigavit, attached or added to the celestial globe, id. Tusc. 1, 25, 63: in currus distentum illigat Metium, Liv. 1, 28, 10: juvencis illigata aratra, Hor. Epod. 1, 25: tauris juga, id. ib. 3, 11: dolia aedibus, Dig. 33, 7, 27: illigata tigna tenere, Caes. B. G. 4, 17, 7: manibus post tergum illigatis, Liv. 5, 27, 9: faciem laxis vesicis illigant, Plin. 33, 7, 40, § 122: fel cum elaterio umbilico, id. 28, 14, 58, § 203.—
B. In partic., with the idea of hinderance to free motion predominating, to fetter, encumber, entangle, impede (poet. and in post-Aug. prose; syn.: illaqueo, irretio, implico; impedio): inutilis inque ligatus Cedebat clipeoque inimicum hastile trahebat, Verg. A. 10 794: se impeditis locis, Tac. A. 13, 40: volucres viscatis illigatae viminibus, Petr. 109: illigatus praedā, Tac. A. 3, 21: aliquem veneno, id. ib. 6, 32.—
II. Trop.
A. In gen., to attach, connect, bind: (paeon) quam commodissime putatur in solutam orationem illigari, Cic. Or. 64, 215: orationis genus, in quo omnes verborum illigantur lepores, id. ib. 27, 76: sententiam verbis, id. de Or. 3, 44, 175: sermonibus ejusmodi personas tam graves illigare, id. Ac. 2, 2, 6: non iis condicionibus illigabitur pax, ut movere bellum possit, Liv. 33, 12, 13; 36, 11, 2.—
B. In partic. (acc. to I. B.), to bind, in a good or bad sense; to oblige, to hold bound; to fetter, encumber, entangle, impede: magnis et multis pignoribus M. Lepidum res publica illigatum tenet, Cic. Phil. 13, 4, 8: familiari amicitia illigati Philippo erant, Liv. 32, 22, 11: nos praeceptis illigaverunt, Quint. 5, 13, 60: ut sociali foedere se cum Romanis non illigarent, Liv. 45, 25, 9; 41, 24, 15: illigari bello, id. 32, 21, 11: angustis et concisis disputationibus illigati, Cic. de Or. 2, 14, 61: aliquem conscientiā, Tac. A. 15, 51: vix illigatum te triformi Pegasus expediet Chimaera, Hor. C. 1, 27, 23.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁én
  2. Proto-Italic*en
  3. Proto-Italic*en-
  4. Latinilligō

Proto-Indo-European *leyǵ-der. Latin ligō Latin illigō From in- + ligō (“tie, bind”).

Descendants
  • Frenchenlier
  • Portugueseenlear
  • Galicianenlear

Quick answers

What does illigō mean in Latin?
illigō, a verb, means “to attach, fasten, bind, tie on”.
What are the principal parts of illigō?
illigō, illigāre, illigāvī, illigātum (first conjugation).
How do you pronounce illigō?
In classical Latin, [ˈɪl.lɪ.ɡoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈil.li.ɡo].
Where does illigō come from?
Proto-Indo-European *h₁én → Proto-Italic *en → Proto-Italic *en- → Latin illigō.