noun · neutersecond declension
illicium
illicium n (genitive illiciī or illicī)
Classical[ɪlˈlɪ.ki.ũː]Ecclesiastical[ilˈliː.t͡ʃi.um]
Meaning
- neuterattractant, enticement
- neuterconvocation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | illicium | illicia |
| genitive | illiciī illicī | illiciōrum |
| dative | illiciō | illiciīs |
| accusative | illicium | illicia |
| ablative | illiciō | illiciīs |
| vocative | illicium | illicia |
illĭcĭum (inl-), ii, n. illicio,
I. that which entices, an allurement, inducement (ante-class.).
I. In gen.:
si transiturae sunt apes, alvearia apiastro perfricanda, quod illicium hoc illis, Varr. R. R. 3, 16, 22; in plur., ib. 31.—II. Publicists' t. t., a calling together of the people, Varr. L. L. 6, § 94 Müll.; cf. Fest. s. h. v. p. 113, 3 Müll.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁én
- Proto-Italic*en
- Proto-Italic*en-
- Latinillicium
Proto-Indo-European *deh₃-der.? Proto-Italic *lakjō Latin laciō Latin illiciō Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -iusnom. Latin -ium Latin illicium From illiciō + -ium.