LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

illicitus

illicitus (feminine illicita, neuter illicitum)
Classical[ɪlˈlɪ.kɪ.tʊs]Ecclesiastical[ilˈliː.t͡ʃi.tus]

Meaning

  1. adjectiveforbidden, unlawful, illegal, illicit

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeillicitus
inlicitus
illicita
inlicita
illicitum
inlicitum
genitiveillicitī
inlicitī
illicitae
inlicitae
illicitī
inlicitī
dativeillicitō
inlicitō
illicitae
inlicitae
illicitō
inlicitō
accusativeillicitum
inlicitum
illicitam
inlicitam
illicitum
inlicitum
ablativeillicitō
inlicitō
illicitā
inlicitā
illicitō
inlicitō
vocativeillicite
inlicite
illicita
inlicita
illicitum
inlicitum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeillicitī
inlicitī
illicitae
inlicitae
illicita
inlicita
genitiveillicitōrum
inlicitōrum
illicitārum
inlicitārum
illicitōrum
inlicitōrum
dativeillicitīs
inlicitīs
illicitīs
inlicitīs
illicitīs
inlicitīs
accusativeillicitōs
inlicitōs
illicitās
inlicitās
illicita
inlicita
ablativeillicitīs
inlicitīs
illicitīs
inlicitīs
illicitīs
inlicitīs
vocativeillicitī
inlicitī
illicitae
inlicitae
illicita
inlicita

illĭcĭtus (inl-), a, um, adj. in-licitus,
I. not allowed, forbidden, unlawful, illegal, illicit (post-Aug.): amor, Tac. A. 12, 5; cf.: flammis arsere senes, Luc. 6, 454: exactiones, Tac. A. 13, 51: viae, by which it is forbidden to go, Val. Fl. 1, 97: undas temerare rudentibus, id. ib. 1, 627; cf.: ire per illicitum pelago, Stat. Th. 1, 223: per licita et illicita foedatus, Tac. A. 15, 37: lampas caeli, lightning (because what was struck by it was not allowed to be touched), Stat. Th. 10, 470; Sen. Ep. 108, 14; id. Herc. Fur. 599; id. Herc. Oet. 360; Lact. 6, 23, 5; id. Epit. 61, 2; Macr. S. 3, 11 init.—Sup.: res illicitissima atque indignissima, Aug. Ep. 202 med.—Adv.: illĭcĭtē, in a forbidden or unlawful manner, unlawfully, illegally (late Lat.): aedificare, Dig. 32, 1, 11, § 14: contrahere matrimonium, ib. 48, 5, 38: comparare praedium, ib. 49, 16, 9 et saep.

Origins

  1. Proto-Indo-European*né
  2. Proto-Indo-European*n̥-
  3. Proto-Italic*n̥-
  4. Latinillicitus

Latin licitus Latin illicitus From in- (“not”) + licitus.

Descendants
  • Catalanil·lícit
  • Englishillicit
  • Frenchillicite
  • Italianillecito
  • Portugueseilícito
  • Romanianilicit
  • Spanishilícito
  • Galicianilícito
  • Piedmonteseilécit
  • Sicilianillìcitu

Quick answers

What does illicitus mean in Latin?
illicitus, a adjective, means “forbidden, unlawful, illegal, illicit”.
How do you pronounce illicitus?
In classical Latin, [ɪlˈlɪ.kɪ.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ilˈliː.t͡ʃi.tus].
Where does illicitus come from?
Proto-Indo-European *né → Proto-Indo-European *n̥- → Proto-Italic *n̥- → Latin illicitus.