adjectivefirst/second-declension adjective
illēgitimus1
illēgitimus (feminine illēgitima, neuter illēgitimum)
Classical[ɪl.leːˈɡɪ.tɪ.mʊs]Ecclesiastical[il.leˈd͡ʒiː.ti.mus]
Meaning
- adjectiveunlawful, illegal, illegitimate
- adjectivenon-legal (not of or pertaining to the law)
- adjectiveunjust, improper, inappropriate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | illēgitimus | illēgitima | illēgitimum |
| genitive | illēgitimī | illēgitimae | illēgitimī |
| dative | illēgitimō | illēgitimae | illēgitimō |
| accusative | illēgitimum | illēgitimam | illēgitimum |
| ablative | illēgitimō | illēgitimā | illēgitimō |
| vocative | illēgitime | illēgitima | illēgitimum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | illēgitimī | illēgitimae | illēgitima |
| genitive | illēgitimōrum | illēgitimārum | illēgitimōrum |
| dative | illēgitimīs | illēgitimīs | illēgitimīs |
| accusative | illēgitimōs | illēgitimās | illēgitima |
| ablative | illēgitimīs | illēgitimīs | illēgitimīs |
| vocative | illēgitimī | illēgitimae | illēgitima |
illēgĭtĭmus (inl-), a, um,
I. unlawful, not permitted, Paul. Sent. 5, 4, 15.—Adv.: illēgĭtĭmē, unlawfully, illegitimately:
qui concipiuntur, Gai. Inst. 1, § 89.Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinillēgitimus
Latin lēgitimus Latin illēgitimus From in- + lēgitimus (“lawful”).
Descendants
- Catalanil·legítim
- Englishillegitimate
- Frenchillégitime
- Italianillegittimo
- Portugueseilegítimo
- Romanianilegitim
- Spanishilegítimo
- Piedmonteseilegìtim
- Sicilianilliggìttimu
In English words that came into English from illēgitimus
- illegitimateillēgitimus