adjectivefirst/second-declension adjective
illātīvus
illātīvus (feminine illātīva, neuter illātīvum)
Classical[ɪl.laːˈtiː.wʊs]Ecclesiastical[il.laˈtiː.vus]
Meaning
- adjectiveinferring, concluding, illative
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | illātīvus | illātīva | illātīvum |
| genitive | illātīvī | illātīvae | illātīvī |
| dative | illātīvō | illātīvae | illātīvō |
| accusative | illātīvum | illātīvam | illātīvum |
| ablative | illātīvō | illātīvā | illātīvō |
| vocative | illātīve | illātīva | illātīvum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | illātīvī | illātīvae | illātīva |
| genitive | illātīvōrum | illātīvārum | illātīvōrum |
| dative | illātīvīs | illātīvīs | illātīvīs |
| accusative | illātīvōs | illātīvās | illātīva |
| ablative | illātīvīs | illātīvīs | illātīvīs |
| vocative | illātīvī | illātīvae | illātīva |
illātīvus (inl-), a, um, adj. id.,
I. inferring, concluding, illative (cf. illatio, II. B.): particulae, Plin. ap. Diom. p. 410 P.— Subst.: illātīvum, an inference, conclusion: universale, particulare, Apul. Dogm. Plat. 3, p. 34, 24.
Origins
From īnferō (“to carry or bring into; bury; conclude”) + īvus.
Descendants
- Englishillative
- Frenchillative
- Portugueseilativo
- Spanishilativo
In English words that came into English from illātīvus
- illativeillātīvus