LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adverb

īlicō

īlicō (not comparable)
Classical[ˈiː.lɪ.koː]Ecclesiastical[ˈiː.li.ko]

Meaning

  1. not comparableon the spot, at hand
  2. not comparableimmediately, at once

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Repente · Subito · Extemplo · E vestigio · Illico · Statim · Protinus · Confestim · Continuo

Repente and subito denote suddenly; repens means sudden, in opp. to exspectatus, expected, Cic. Tusc. iii. 22; to sensim, Cic. Off. i. 33. Suet. Tib. 11, like ἐξαπίνης; but subitus, in opp. to foreseen, ante provisus, Cic. Tusc. iii. 22; meditatus, Plin. Ep. i. 16; paratus, Cic. Or. i. 33, like παραχρῆμα. Extemplo and e vestigio, in opp. to delay; extemplo (ex tempore) in a moment, with reference to time; e vestigio, on the spot, sur-le-champ, with reference to place. Illico and ilicet, in opp. to slowness; illico (in loco) is used in prose, like παραυτίκα; ilicet, by writers of comedy and poets. Statim and protinus, in opp. to, at a future time; statim, immediately, in opp. to deinde, Tac. Ann. vi. 3; postea, Suet. Cl. 39. A. 51. N. 34, like εὐθύς; protinus, forthwith, like πρόκα. Confestim and continuo, in opp. to ex intervallo, Cic. Inv. ii. 12. (v. 157.)

īlĭco (less correctly illĭco, Ritschl ad Plaut. Trin. 3, 1, 7), adv. in-loco,
I. in that very place, on the spot, there.
I. Lit. (anteclass.): his persuadent, ut ilico manerent: pars ilico manent, Cass. Hem. ap. Non. 325, 10: manete ilico, Caecil. ib. 12; Naev. ib. 7: ilico habitato, Att. ib.: otiose nunc jam ilico hic consiste, Ter. Ad. 2, 1, 2 Don.: sta ilico, id. Phorm. 1, 4, 18.—
II. Transf. *
A. Ilico illo, to that place, thither, Non. 325, 5; Turp. ap. Non. l. l. (Com. Fragm. v. 105 Rib.).—
B. Of time, Engl. on the spot, i. e. instantly, immediately, directly (class.; syn.: extemplo, repente, protinus, statim, continuo): regrediendum est ilico, Pac. ap. Non. 325, 2: ilico ante ostium hic erimus, Caecil. ib. 3: haec ubi legati pertulere, Amphitruo e castris ilico Producit omnem exercitum, Plaut. Am. 1, 1, 61; cf. id. Stich. 4, 1, 51; id. Cas. 4, 4, 6: simul atque increpuit suspicio tumultus, artes ilico nostrae conticescunt, Cic. Mur. 10, 22 fin.: sequitur ilico, id. Fat. 12, 28: ilicone ad praetorem ire convenit? id. Quint. 15, 48.

Origins

From in- + locō.

Quick answers

What does īlicō mean in Latin?
īlicō, a adverb, means “on the spot, at hand; immediately, at once”.
How do you pronounce īlicō?
In classical Latin, [ˈiː.lɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈiː.li.ko].