LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

ignōrātiō

ignōrātiō f (genitive ignōrātiōnis)

Meaning

  1. ignorance

Declension

declension
formsingularplural
nominativeignōrātiōignōrātiōnēs
genitiveignōrātiōnisignōrātiōnum
dativeignōrātiōnīignōrātiōnibus
accusativeignōrātiōnemignōrātiōnēs
ablativeignōrātiōneignōrātiōnibus
vocativeignōrātiōignōrātiōnēs

ignōrātĭo, ōnis, f. ignoro,
I. want of knowledge or acquaintance, ignorance (freq. in Cic.; elsewh. rare).
(a). With gen. obj.: timentibus ceteris propter ignorationem locorum, Cic. Rep. 1, 17, 29; so, numquam antea visi regis, Curt. 3, 12, 17: stirpis et generis, Cic. Lael. 19, 70: dialecticae, id. Fin. 3, 12, 41: causarum, id. Div. 2, 22, 49: juris, id. Leg. 1, 6, 18: maximarum rerum (with summus error), id. N. D. 1, 1, 2 fin.: veritatis, id. ib. 1, 16, 43: sui, id. Clu. 39, 109: virtutis, id. Rep. 1, 34: decori, id. Or. 21, 70: facti, Dig. 16, 1, 7.—
(b). With de: cujus scientiam de omnibus constat fuisse, ejus ignoratio de aliquo purgatio debet videri, Cic. Sull. 13, 39 fin.

Origins

Proto-Indo-European *ǵneh₃-der. Latin ignōrō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin ignōrātiō From ignōrō + -tiō.

Quick answers

What does ignōrātiō mean in Latin?
ignōrātiō, a noun, means “ignorance”.
What is the genitive of ignōrātiō?
The genitive singular is ignōrātiōnis. ignōrātiō is feminine, third declension.