ignārus
Meaning
- adjectiveignorant, unaware, not knowing
neque enim ignārī sumus ante malōrum
“neither indeed are we unaware of earlier misfortunes”29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.198 - adjectiveincapable, incompetent, unable
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī nihil scit; ignārus omnium rērum.nesciēnsquī nescitquī nescit, expersChoosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Cognitio · Notitia · Scientia · Ignarus · Inscius · Nescius
1. Cognitio is an act of the mind by which knowledge is acquired, whereas notitia and scientia denote a state of the mind; notitia, together with nosse, denotes a state of the merely receptive faculties of the mind, which brings an external appearance to consciousness, and retains it there; whereas scientia, together with scire, involves spontaneous activity, and a perception of truth; notitia may be the result of casual perception; scientia implies a thorough knowledge of its object, the result of mental activity. Cic. Sen. 4, 12. Quanta notitia antiquitatis! quanta scientia juris Romani! 2. The ignarus is without notitia, the inscius without scientia. Tac. H. i. 11. Ægyptum provinciam insciam legum, ignaram magistratuum; for legislation is a science, and must be studied; government an art, and may be learnt by practice. 3. Inscius denotes a person who has not learnt something, with blame; nescius, who has accidentally not heard of, or experienced something, indifferently. Cic. Brut. 83. Inscium omnium rerum et rudem. Compare this with Plin. Ep. viii. 23, Absens et impendentis mali nescius. (v. 266.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ignārus | ignāra | ignārum |
| genitive | ignārī | ignārae | ignārī |
| dative | ignārō | ignārae | ignārō |
| accusative | ignārum | ignāram | ignārum |
| ablative | ignārō | ignārā | ignārō |
| vocative | ignāre | ignāra | ignārum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ignārī | ignārae | ignāra |
| genitive | ignārōrum | ignārārum | ignārōrum |
| dative | ignārīs | ignārīs | ignārīs |
| accusative | ignārōs | ignārās | ignāra |
| ablative | ignārīs | ignārīs | ignārīs |
| vocative | ignārī | ignārae | ignāra |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- non sum ignarus, nescius (not non sum inscius)
- I know very well.
ait se peregrinum esse, hujus ignarum oppidi, Plaut. Poen. 3, 3, 43: imprudens harum rerum ignarusque omnium, Ter. Eun. 1, 2, 56: audi, ne te ignarum fuisse dicas meorum morum, id. Ad. 2, 1, 6; id. Hec. 4, 4, 53: ignara artis meretriciae, id. Heaut. 2, 1, 14: oratorem ne physicorum quidem esse ignarum volo, Cic. Or. 34, 119; cf.: physicae rationis ignari, id. N. D. 2, 21, 54: ignarus si sit facundiae ac poliendae orationis, id. de Or. 1, 14, 63: alicujus rei ignarus atque insolens, id. ib. 1, 48, 207: magna pars Pisonis ignari, i. e. not knowing him, Tac. H. 4, 50; cf.: alter alterius ignarus, Plin. 11, 30, 36, § 109: ignara puella mariti, Hor. Ep. 2, 1, 132: formica haud ignara ac non incauta futuri, id. S. 1, 1, 35.—Of inanim. and abstr. things: qui gurges aut quae flumina lugubris Ignara belli, Hor. C. 2, 1, 34; Stat. S. 2, 2, 149: non ignara philosophiae grammatice, Quint. 1, 4, 4: ignara hujusce doctrinae loquacitas, id. 12, 2, 20.—ignari, quid gravitas, quid integritas ... quid denique virtus valeret, Cic. Sest. 28, 60; id. Top. 20, 75: cum quid ageretur in locis reliquis, essent ignari, Hirt. B. G. 8, 43, 2: haud ignari quanta invidiae immineret, tempestas, Liv. 3, 38, 6: quo essent in loco ignari, Quint. 8, 3, 4.—quamquam non sumus ignari multos studiose contra esse dicturos, Cic. Tusc. 2, 1, 3: ignari venisse dictatorem, Liv. 8, 36, 2; 21, 22, 1: ignarus, non omnes esse rogandos, Ov. M. 6, 263: non quidem sibi ignarum, posse argui quod, etc., i. e. he well knew, Tac. A. 4, 8.—placito ignara moveri Atropos, Stat. Th. 3, 67.—(ε) Absol.: tu me ignaro nec opinante, inscio notes et tuos et tuorum amicorum necessarios, etc., Cic. Planc. 16, 40: ubi imperium ad ignaros pervenit, etc., Sall. C. 51, 27; id. J. 91, 1; cf. id. Quint. 20, 64: obpressit igitur necopinantes ignarosque omnes Perseus. Liv. 40, 57, 1: si quis laudat Arelli Sollicitas ignarus opes, Hor. S. 2, 6, 79: quisnam ignarum nostris deus appulit oris? Verg. A. 3, 338.—Sup.: Ba. An nescis quae sit haec res? Si. Juxta cum ignarissimis, Plaut. Ps. 4, 7, 62.—o socii (neque enim ignari sumus ante malorum), O passi graviora, etc., Verg. A. 1, 198.—not in Cic.): ignarus aeque (ac nescius) utroqueversum dicitur, non tantum qui ignorat, sed et qui ignoratur. Sallustius: more humanae cupidinis ignara visundi. Vergilius (A. 10, 706), Gell. 9, 12, 20 sq.; cf. Non. 129, 18 sq.: mare magnum et ignara lingua commercia prohibebant, Sall. J. 18, 6: quibus agrestis vita est, circumscriptio ignara est et fraus, Sen. de Ira, 3, 2: quem (amorem) non Fors ignara dedit, sed saeva Cupidinis ira, unknown, obscure, Ov. M. 1, 453. —jamque aderat Theseus, proles ignara parenti, Ov. M. 7, 404: non quidem sibi ignara, quae de Silano vulgabantur, Tac. A. 3, 69.—Sup.: quaedam (sidera) sunt aliis omnino ignarissima, Gell. 14, 1, 13.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*né
- Proto-Indo-European*n̥-
- Proto-Italic*n̥-
- Latinignārus
Latin gnārus Latin ignārus From in- (“un-”) + gnārus (“knowing”).
- Frenchignare
- Italianignaro
- Englishignarofrom Italian ignaro
- Portugueseignaro
- Spanishignaro
- Galicianignaro