noun · femininethird declension
idōneitās
idōneitās f (genitive idōneitātis)
Classical[ɪ.doːˈne.ɪ.taːs]Ecclesiastical[i.doˈnɛː.i.tas]
Meaning
- usefulness, fitness
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | idōneitās | idōneitātēs |
| genitive | idōneitātis | idōneitātum |
| dative | idōneitātī | idōneitātibus |
| accusative | idōneitātem | idōneitātēs |
| ablative | idōneitāte | idōneitātibus |
| vocative | idōneitās | idōneitātēs |
ĭdōnĕĭtas, ātis, f. idoneus,
I. fitness, meetness, usefulness (late Lat.):
servi, Aug. Serm. de Div. 106, 3.Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin idōneitās From idōneus (“suitable”) + -tās.
Descendants
- Catalanidoneïtat
- Englishidoneity
- Frenchidonéité
- Italianidoneità
- Spanishidoneidad
In English words that came into English from idōneitās
- idoneityidōneitās