adverb
idcircō
idcircō (not comparable)
Meaning
- not comparableon that account
- not comparablefor this reason, for that reason, for that purpose
[…]legum denique idcirco omnes servi sumus, ut liberi esse possimus.
Finally, for this reason we are all slaves of the laws, so that we may be free.66 BCE, Cicero, Pro Cluentio LII
idcirco or iccirco, adv. id-circa,
I. on that account, for that reason, therefore (freq. and class.; cf.: itaque, igitur, ergo; ideo, propterea; quare, quam ob rem, etc.).
I. Absol. (rare):
idcirco moneo vos ego hoc, Plaut. Rud. prol. 28: ille Cliniae servos tardiusculus est: Idcirco huic nostro tradita'st provincia, Ter. Heaut. 3, 2, 5: quod id quod factum sit, aliud alii videatur esse, et idcirco alius alio nomine id appellet, Cic. Inv. 1, 8, 11; Caes. B. C. 1, 42, 3: data Romanis venia est indigna poëtis. Idcircone vager scribamque licenter? Hor. A. P. 265: et idcirco disceptatione sublata pellitur e medio sapientia, Lact. 5, 1, 5. —II. Rel. (so most freq.).
A. Corresp. to causal sentences, with quod, quia, quoniam, or si:
idcirco arcessor, nuptias quod mihi apparari sensit, Ter. And. 4, 2, 7: negant, sapientem idcirco virum bonum esse, quod eum sua sponte bonitas delectet, sed quod, etc., Cic. Rep. 3, 16; cf. id. Fam. 9, 1, 2; Quint. 5, 10, 119: idcirco quidam, comoedia necne poëma Esset, quaesivere, quod acer spiritus ac vis Nec verbis nec rebus inest, etc., Hor. S. 1, 4, 45: quia natura mutari non potest, idcirco verae amicitiae sempiternae sunt, Cic. Lael. 9, 32: idcirco, judices, quia veram causam habebam, brevi peroravi, id. Inv. 1, 48, 90: neque enim, quia movetur qui ingreditur, idcirco qui movetur ingreditur, Quint. 5, 9, 6; 2, 2, 2: idcirco enumerabimus, non quia, etc., Col. 7, 5, 7; Plaut. Rud. 3, 3, 38: meminerimus idcirco te in istam provinciam missum, quoniam, etc., Traj. ap. Plin. Ep. 10, 32 (41); Col. 7, 5, 7: haec idcirco, quoniam, etc., Dig. 47, 2, 92; ib. 49, 1, 10, § 4: non, si Opimium defendisti, idcirco te isti bonum civem putabunt, Cic. de Or. 2, 40, 170: non enim, si Cicero recte sentinam reipublicae dixit ... idcirco probem illud quoque, etc., Quint. 8, 6, 15: nec si pugnent inter se ... idcirco ars non erit, id. 2, 17, 33; cf.: nec, si te validus jactaverit auster in alto. Idcirco navem trans Aegaeum mare vendas, Hor. Ep. 1, 11, 16.—Rarely with si omitted: non possis oculo quantum contendere Lynceus: Non tamen idcirco contemnas lippus inungi, Hor. Ep. 1, 1, 29.— B. With a clause denoting the purpose, with ut, ne, or pron. rel.:
idcirco nemo superiorum attigit, ut ipse tolleret, Cic Verr. 2, 4, 4, § 7: quae ut fieret, idcirco pugnatum esse arbitror, id. Rosc. Am. 47, 137: cum prooemium idcirco comparatum sit, ut judex fiat conciliator, Quint. 4, 2, 24: quod si idcirco fieret, ut, etc., id. 8 praef. § 27; 12, 2, 12: sese idcirco ab suis discedere noluisse, quo facilius civitatem in officio contineret, ne omnis nobilitatis discessu plebs propter imprudentiam laberetur, Caes. B. G. 5, 3, 6: vos suspicarier, Me idcirco haec tanta facinora promittere, Qui vos oblectem, etc., Plaut. Ps. 1, 5, 150: idcirco capite et superciliis semper est rasis, ne ullum pilum viri boni habere dicatur, Cic. Rosc. Com. 7, 20: idcircone nobilitas rem publicam reciperavit, ut, etc., id. Rosc. Am. 49, 141; cf. id. Rab. Perd. 8, 23: idcirco ut possim linguam contemnere servi, utile consilium dedisti, Juv. 9, 119.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
idcircō or iccircō adv.
id-+abl. of circus, on that account, for that reason, therefore. neque idcirco minus, sed pariter incedere, S.: data venia est poëtis; idcircone vager? H.: Sed non idcirco posuere, etc., for all that, V.: idcirco arcessor, quod, etc., T.: quia videbat, idcirco longius progressus est: non, si . . . idcirco, etc.: idcirco venisti, ut, etc.: idcirco videlicet, ne condemnaretur: idcirco Ambitiosa, ut dona Indueret, O.
Origins
From id (“that”) + circum (“around”).