noun · masculinefourth declension
ictus
ictus m (genitive ictūs)
Classical[ˈɪk.tʊs]Ecclesiastical[ˈik.tus]
№ 819 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- masculinea blow, stroke, stab, thrust; bite, sting
Ictu scorpionis
By a blow of a scorpionc. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.25 - masculinea striking, playing on the lyre
- masculinethe stroke of a wing
- masculinea stroke of lightning, lightning
- masculinea beating time, a beat
- masculinea beat of the pulse
- masculinean attack, shot
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quod semel percutit; ictus gladiī.ictus -ūs m — in Mille Verba, Bellum et Arma
cum ferrum corpus percutitblow, stroke
ictus -ūs (m) — in De Bello Gallico I, ch. 14, De Bello Gallico II, ch. 4 and De Bello Gallico III, ch. 14
plāga, percussusictus -ūs (m) — in Metamorphoses I, ch. 7
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ictus | ictūs |
| genitive | ictūs | ictuum |
| dative | ictuī | ictibus |
| accusative | ictum | ictūs |
| ablative | ictū | ictibus |
| vocative | ictus | ictūs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- fulmine ictus
- struck by lightning.
ictus, a, um, Part., from ico.
ictus, ūs (
I. gen. sing. icti, Quadrig. ap. Gell. 9, 13, 17), m. ico, a blow, stroke, stab, thrust, bite, sting (freq. and class.).
I. Lit.
A. In gen.:
a bestiis ictus, morsus, impetus, Cic. Off. 2, 6, 19: pro ictu gladiatoris, id. Mil. 24, 65: neque ictu comminus neque conjectione telorum, id. Caecin. 15, 43: scutis uno ictu pilorum transfixis et colligatis, Caes. B. G. 1, 25: non caecis ictibus procul ex improviso vulnerabantur, Liv. 34, 14, 11: ictu scorpionis exanimato altero, Caes. B. G. 7, 25, 3: prope funeratus Arboris ictu, Hor. C. 3, 8, 8: ictus moenium cum terribili sonitu editi, Liv. 38, 5, 3: apri, Ov. M. 8, 362; Hor. C. 3, 22, 7: serpentum, Plin. 23, 1, 11, § 14: Lesbium servate pedem meique Pollicis ictum, a striking, playing on the lyre, Hor. C. 4, 6, 36: alae, the stroke of a wing, Plin. 10, 3, 3, § 9: pennarum, id. 6, 12, 13, § 32: Phaethon ictu fulminis deflagravit, a stroke of lightning, lightning, Cic. Off. 3, 25, 94: fulmineus, Hor. C. 3, 16, 11; Ov. M. 14, 618.—Poet., of the beating rays of the sun: tum spissa ramis laurea fervidos Excludet ictus, Hor. C. 2, 15, 10: solis, Ov. M. 3, 183; 6, 49: Phoebei, id. ib. 5, 389 (al. ignes): Phoebi, Luc. 7, 214: longe Ejaculatur aquas atque ictibus aëra rumpit, with jets of water, Ov. M. 4, 124: saxaque cum saxis et habentem semina flammae Materiem jactant, ea concipit ictibus ignem, by their blows, i. e. collision, id. ib. 15, 348.—B. In partic.
1. In prosody or in music, a beating time, a beat:
et pedum et digitorum ictu intervalla signant, Quint. 9, 4, 51: modulantium pedum, Plin. 2, 95, 96, § 209: unde etiam trimetris accrescere jussit Nomen iambeis, cum senos redderet ictus Primus ad extremum similis sibi, Hor. A. P. 253.—2. A beat of the pulse:
ictus creber aut languidus, Plin. 11, 37, 88, § 219.—3. In mal. part.:
multorum, Juv. 6, 126.—II. Trop., a stroke, blow, attack, shot, etc.:
sublata erat de foro fides, non ictu aliquo novae calamitatis, sed suspicione, etc., Cic. Agr. 2, 3, 8: nec illum habet ictum, quo pellat animum, id. Fin. 2, 10, 32: sub ictu nostro positum, i. e. in our power, Sen. Ben. 2, 29; cf.: stare sub ictu Fortunae, Luc. 5, 729: tua innocentia sub ictu est, i. e. in imminent danger, Sen. Cons. ad Marc. 9 fin.; cf. the opposite: Deum extra ictum sua divinitas posuit, beyond shot, i. e. out of danger, id. Ben. 1, 7: eodem ictu temporis, i. e. moment, Gell. 14, 1, 27; cf.: singulis veluti ictibus bella transigere, by separate attacks, Tac. H. 2, 38: quae (legiones) si amnem Araxen ponte transgrederentur, sub ictum dabantur, would have come to close quarters, id. A. 13, 39 fin.; cf.: laetis ostentat ad Urbem Per campos superesse vim, Romamque sub ictu, near at hand, before the eyes, Sil. 4, 42.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īctus
P. of ico.
īctus ūs, m
1 IC-, a blow, stroke, stab, cut, thrust, bite, sting, wound: uno ictu securis: gladiatoris: scutis uno ictu pilorum transfixis, Cs.: non caecis ictibus volnerari, L.: medicari cuspidis ictum, V.: arboris, H.: apri, O.: obliquus, H.: validi incudibus ictūs (i. e. in incudibus), V.: vastis tremit ictibus puppis, strokes, V.: fulminis, lightning: gravis ictu viator, in striking, V.: miscere ictūs, fight hand to hand, Ta.: laurea fervidos Excludet ictūs, sunbeams, H.: ictibus aëra rumpit, jets of water, O.: concipere ictibus ignem, by collision, O.: telum sine ictu Coniecit, force, V. —Of voice, a beat, impulse, stress: cum senos redderet ictūs (iambus), i. e. iambic feet, H.—Fig., a stroke, blow, attack, shock: novae calamitatis: velut uno ictu rem p. exhausit, Ta.
Origins
Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin ictus From ī̆cō (“to strike”) + -tus (suffix forming action nouns from verbs).
Descendants
- Portugueseeito
- Portugueseicto
- Englishictus
- Englishictal
- Italianitto
- Italianictus
- Galicianeito
- Galicianictus
- Middle Irishichtfrom Old Irish icht