LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adverb

iamdūdum

iamdūdum (not comparable)
Classical[janˈduː.dũː]Ecclesiastical[janˈduː.dum]

Meaning

  1. not comparablelong since, long before, long ago

Latīnē defined in Latin in our graded readers

iam diū, iam prīdem
iamdūdum — in Aeneis, ch. 20

jam-dūdum (or separat. jam dū-dum),
I. adv., long since, long before, a long time ago.
I. In gen.: dixi ego jamdudum tibi, Plaut. Trin. 4, 2, 78: jamdudum audivi, id. Merc. 5, 2, 112: jamdudum, si des, porrexi manum, id. Ps. 4, 7, 49: jamdudum est intus, id. As. 3, 3, 151; id. Am. 2, 1, 71: ego jamdudum hic adsum, Ter. Eun. 4, 6, 5: quem jamdudum et Cotta et Sulpicius exspectat, Cic. de Or. 2, 7, 26: quod te jamdudum hortor, id. Cat. 1, 5, 12; id. Clu. 23, 63; Ov. H. 16, 13: jamdudum tibi non imprudens adversabar, Plaut. Men. 2, 3, 65: jamdudum flebam, I had been a long time weeping, Ov. M. 3, 656: jamdudum vincula pugnat exuere, id. ib. 7, 772; cf. id. ib. 8, 867.—Corresp. with cum: jamdudum factum'st, quom abisti domo, Plaut. Trin. 4, 3, 3; so id. As. 5, 2, 40.—In tmesi: quia jam non dudum ante lucem ad Veneris aedem venimus, Plaut. Poen. 1, 2, 105.—
II. In partic., i. q. jam modo, this very instant, without delay, forthwith, immediately, directly (poet.): jamdudum sumite poenas, Verg. A. 2, 103: ardua jamdudum demittite cornua, Ov. M. 11, 482: jamdudum dominae more venire jube, id. H. 20, 80; so id. M. 2, 843; 4, 405; 11, 483; 13, 457: candida jamdudum cingantur colla lacertis (i. q. statim), instantly, id. A. A. 2, 457: in medios ire furores, jamdudum moriture, paras? Luc. 2, 524: jamdudum incumbere aratris, Dum, sicca tellure, licet, Verg. G. 1, 213.

Origins

From iam (“earlier, before”) + dūdum (“recently; formerly”).

Quick answers

What does iamdūdum mean in Latin?
iamdūdum, a adverb, means “long since, long before, long ago”.
How do you pronounce iamdūdum?
In classical Latin, [janˈduː.dũː]; in ecclesiastical (church) Latin, [janˈduː.dum].