LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

iactūra

iactūra f (genitive iactūrae)

Meaning

  1. a throwing away
  2. throwing overboard, jettison
    Sed medici quoque graviores morbos asperis remediis curant, et gubernator, ubi nafraugium timet, iactura quidquid servari potest redimit.But physicians also cure more desperate maladies by harsh remedies, and a pilot, when he fears shipwreck, rescues by jettison whatever can be saved.Quintus Curtius Rufus, Historiae Alexandri Magni, Book V, 9, 3
  3. figurativelysacrifice
  4. figurativelyloss
    Non magna iactura suorumWithout great loss of their [men]c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.26

Latīnē defined in Latin in our graded readers

a loss
iactūra — in Seneca, ch. XXII

Declension

declension
formsingularplural
nominativeiactūraiactūrae
genitiveiactūraeiactūrārum
dativeiactūraeiactūrīs
accusativeiactūramiactūrās
ablativeiactūrāiactūrīs
vocativeiactūraiactūrae

jactūra, ae, f. jacto,
I. a throwing, a throwing away.
I. Lit., a throwing overboard: si in mari jactura facienda sit, equine pretiosi potius jacturam faciat, an servuli vilis? Cic. Off. 3, 23, 89: gubernator, ubi naufragium timet, jactura, quidquid servari potest, redimit, Curt. 5, 9, 3; Dig. 14, 2, 2, § 2.—
B. Transf.
1. Loss, damage, detriment: si nullam praeterquam vitae jacturam fieri viderem, Caes. B. G. 7, 77: rei familiaris, id. ib. 7, 64: si qua jactura facienda sit in repraesentando, Cic. Att. 12, 29, 2; cf.: jacturae rei familiaris erunt faciendae, id. Fin. 2, 24, 79: jacturas afferre, Col. 1, 1: jacturam pati, id. praef. l. l.: sarcinarum potius quam disciplinae facere, Curt. 6, 6, 17: fuit ordinis retinendi causa facienda jactura, Cic. Att. 2, 1, 8: jacturam gravissimam feci, si jactura dicenda est tanti viri amissio, Plin. Ep. 1, 12, 1.—Of men: seniorum, Liv. 5, 39: equitum, id. 22, 8; Curt. 4, 14, 17: suorum, Caes. B. G. 7, 26: sepulcri, want of, Verg. A. 2, 646.—
2. Expense, cost: provincia sumptibus et jacturis exhausta, Cic. Att. 6, 1, 2; 3, 29: non magnā jacturā factā, id. Clu. 8, 23: magnis jacturis sibi quorundam animos conciliare, Caes. B. C. 3, 29: eos ad se magnis jacturis pollicitationibusque perduxerant, id. B. G. 6, 12, 1.—
3. A dismissal, turning away: clientis, Juv. 3, 125.—
II. Trop., loss or diminution: concedam hoc ipsum, si vis, etsi magnam jacturam causae fecero, Cic. Div. 2, 15, 34: dignitatis jacturam facere, id. Planc. 2, 6: jacturam criminum facere, i. e. to omit in the accusation, Cic. Verr. 2, 1, 12, § 33: jacturam honoris et dignitatis facere, Caes. B. C. 1, 32: temporis, Liv. 39, 4: parvā jacturā acceptā, id. 4, 32: nulla Sophocleo veniet jactura cothurno, Ov. Am. 1, 15, 15; id. A. A. 2, 253: humani generis, id. M. 1, 246: famae, Juv. 6, 91.

Origins

  1. Proto-Indo-European*(H)yeh₁-
  2. Latiniactūra

Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-tew-? Proto-Indo-European *-r-eh₂? Latin -tūra Latin iactūra From iaciō + -tūra.

Quick answers

What does iactūra mean in Latin?
iactūra, a noun, means “a throwing away; throwing overboard, jettison; sacrifice”.
What is the genitive of iactūra?
The genitive singular is iactūrae. iactūra is feminine, first declension.
Where does iactūra come from?
Proto-Indo-European *(H)yeh₁- → Latin iactūra.