noun · femininefirst declension
iactūra
iactūra f (genitive iactūrae)
Meaning
- a throwing away
- throwing overboard, jettison
Sed medici quoque graviores morbos asperis remediis curant, et gubernator, ubi nafraugium timet, iactura quidquid servari potest redimit.
But physicians also cure more desperate maladies by harsh remedies, and a pilot, when he fears shipwreck, rescues by jettison whatever can be saved.Quintus Curtius Rufus, Historiae Alexandri Magni, Book V, 9, 3 - figurativelysacrifice
- figurativelyloss
Non magna iactura suorum
Without great loss of their [men]c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico VII.26
Latīnē defined in Latin in our graded readers
āmissiō, damnumiactūra -ae (f) — in IVLIANVS III: Persia, ch. 17
damnum reī perditaeiactūra -ae (f) — in Metamorphoses I, ch. 2, 11
a loss
iactūra — in Seneca, ch. XXII
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | iactūra | iactūrae |
| genitive | iactūrae | iactūrārum |
| dative | iactūrae | iactūrīs |
| accusative | iactūram | iactūrās |
| ablative | iactūrā | iactūrīs |
| vocative | iactūra | iactūrae |
jactūra, ae, f. jacto,
I. a throwing, a throwing away.
I. Lit., a throwing overboard:
si in mari jactura facienda sit, equine pretiosi potius jacturam faciat, an servuli vilis? Cic. Off. 3, 23, 89: gubernator, ubi naufragium timet, jactura, quidquid servari potest, redimit, Curt. 5, 9, 3; Dig. 14, 2, 2, § 2.—B. Transf.
1. Loss, damage, detriment:
si nullam praeterquam vitae jacturam fieri viderem, Caes. B. G. 7, 77: rei familiaris, id. ib. 7, 64: si qua jactura facienda sit in repraesentando, Cic. Att. 12, 29, 2; cf.: jacturae rei familiaris erunt faciendae, id. Fin. 2, 24, 79: jacturas afferre, Col. 1, 1: jacturam pati, id. praef. l. l.: sarcinarum potius quam disciplinae facere, Curt. 6, 6, 17: fuit ordinis retinendi causa facienda jactura, Cic. Att. 2, 1, 8: jacturam gravissimam feci, si jactura dicenda est tanti viri amissio, Plin. Ep. 1, 12, 1.—Of men: seniorum, Liv. 5, 39: equitum, id. 22, 8; Curt. 4, 14, 17: suorum, Caes. B. G. 7, 26: sepulcri, want of, Verg. A. 2, 646.— 2. Expense, cost:
provincia sumptibus et jacturis exhausta, Cic. Att. 6, 1, 2; 3, 29: non magnā jacturā factā, id. Clu. 8, 23: magnis jacturis sibi quorundam animos conciliare, Caes. B. C. 3, 29: eos ad se magnis jacturis pollicitationibusque perduxerant, id. B. G. 6, 12, 1.—3. A dismissal, turning away:
clientis, Juv. 3, 125.—II. Trop., loss or diminution:
concedam hoc ipsum, si vis, etsi magnam jacturam causae fecero, Cic. Div. 2, 15, 34: dignitatis jacturam facere, id. Planc. 2, 6: jacturam criminum facere, i. e. to omit in the accusation, Cic. Verr. 2, 1, 12, § 33: jacturam honoris et dignitatis facere, Caes. B. C. 1, 32: temporis, Liv. 39, 4: parvā jacturā acceptā, id. 4, 32: nulla Sophocleo veniet jactura cothurno, Ov. Am. 1, 15, 15; id. A. A. 2, 253: humani generis, id. M. 1, 246: famae, Juv. 6, 91.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
iactūra ae, f
IA-, a throwing, throwing away, throwing overboard: in mari facienda equi: naufragium iacturā redimit, Cu.—A sacrifice, outlay, expense, cost: non magnā iacturā factā.—Loss, damage, detriment: vitae, Cs.: iacturae rei familiaris: seniorum, L.: sepulcri, want of, V.—A dismissal, throwing over: clientis, Iu.—Fig., a loss, diminution, sacrifice: magna causae: iacturam criminum facere, i. e. omit in the accusation: dig nitatis atque honoris, Cs.: parvā iacturā acceptā, L.: humani generis, O.: famae, Iu.
Origins
- Proto-Indo-European*(H)yeh₁-
- Latiniactūra
Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-tew-? Proto-Indo-European *-r-eh₂? Latin -tūra Latin iactūra From iaciō + -tūra.