verbfirst conjugation
iactitō
iactitō (present infinitive iactitāre, perfect active iactitāvī, supine iactitātum)
Classical[ˈjak.tɪ.toː]Ecclesiastical[ˈjak.ti.to]
Meaning
- to throw, to fling
- to boast, to brag
- to utter or mention
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | iactitō | iactitābam | iactitābō | iactitāvī | iactitāveram | iactitāverō |
| 2nd sg. | iactitās | iactitābās | iactitābis | iactitāvistī | iactitāverās | iactitāveris |
| 3rd sg. | iactitat | iactitābat | iactitābit | iactitāvit | iactitāverat | iactitāverit |
| 1st pl. | iactitāmus | iactitābāmus | iactitābimus | iactitāvimus | iactitāverāmus | iactitāverimus |
| 2nd pl. | iactitātis | iactitābātis | iactitābitis | iactitāvistis | iactitāverātis | iactitāveritis |
| 3rd pl. | iactitant | iactitābant | iactitābunt | iactitāvērunt iactitāvēre | iactitāverant | iactitāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | iactitem | iactitārem | iactitāverim | iactitāvissem |
| 2nd sg. | iactitēs | iactitārēs | iactitāverīs | iactitāvissēs |
| 3rd sg. | iactitet | iactitāret | iactitāverit | iactitāvisset |
| 1st pl. | iactitēmus | iactitārēmus | iactitāverīmus | iactitāvissēmus |
| 2nd pl. | iactitētis | iactitārētis | iactitāverītis | iactitāvissētis |
| 3rd pl. | iactitent | iactitārent | iactitāverint | iactitāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | iactitor | iactitābar | iactitābor |
| 2nd sg. | iactitāris iactitāre | iactitābāris iactitābāre | iactitāberis iactitābere |
| 3rd sg. | iactitātur | iactitābātur | iactitābitur |
| 1st pl. | iactitāmur | iactitābāmur | iactitābimur |
| 2nd pl. | iactitāminī | iactitābāminī | iactitābiminī |
| 3rd pl. | iactitantur | iactitābantur | iactitābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | iactiter | iactitārer |
| 2nd sg. | iactitēris iactitēre | iactitārēris iactitārēre |
| 3rd sg. | iactitētur | iactitārētur |
| 1st pl. | iactitēmur | iactitārēmur |
| 2nd pl. | iactitēminī | iactitārēminī |
| 3rd pl. | iactitentur | iactitārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | iactitā | iactitāre |
| pres. 2nd pl. | iactitāte | iactitāminī |
| fut. 2nd sg. | iactitātō | iactitātor |
| fut. 3rd sg. | iactitātō | iactitātor |
| fut. 2nd pl. | iactitātōte | — |
| fut. 3rd pl. | iactitantō | iactitantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | iactitāre | iactitārī |
| perfect infinitive | iactitāvisse | iactitātum esse |
| future infinitive | iactitātūrum esse | iactitātum īrī |
| present participle | iactitāns | — |
| perfect participle | — | iactitātus iactitāta, iactitātā, iactitātae, iactitātam, iactitātārum, iactitātās, iactitātī, iactitātōrum, iactitātōs |
| future participle | iactitātūrus iactitātūra, iactitātūrā, iactitātūrae, iactitātūram, iactitātūrārum, iactitātūrās, iactitātūre, iactitātūrī, iactitātūrīs, iactitātūrō, iactitātūrōrum, iactitātūrōs, iactitātūrum | iactitandus iactitanda, iactitandā, iactitandae, iactitandam, iactitandārum, iactitandās, iactitande, iactitandīs, iactitandōrum, iactitandōs |
gerundiactitandī, iactitandō, iactitandumsupineiactitātum, iactitātū
jactĭto, āre, v. freq. a. jacto,
I. to bring forward in public, to utter:
ridicula intexta versibus, Liv. 7, 2, 11: come officium, Phaedr. 2, 5, 16.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
iactitō —, —, āre, freq.
iacto, to make a show of, display: ridicula intexta versibus, L.: officium, Ph.
Origins
- Proto-Indo-European*(H)yeh₁-
- Latiniactitō
Proto-Indo-European *(H)yéh₁kt ~ *(H)ih₁kéntder. Latin iaciō Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin iactō ▲ Latin -tō Latin -itō Latin iactitō From iactō (“to boast, brag”) + -itō (frequentative suffix).