noun · femininefirst declension
iactantia
iactantia f (genitive iactantiae)
Classical[jakˈtan.ti.a]Ecclesiastical[jakˈtan.t͡si.a]
Meaning
- feminineboasting, bragging
- femininedisplay, ostentation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | iactantia | iactantiae |
| genitive | iactantiae | iactantiārum |
| dative | iactantiae | iactantiīs |
| accusative | iactantiam | iactantiās |
| ablative | iactantiā | iactantiīs |
| vocative | iactantia | iactantiae |
jactantĭa, ae, f. jacto,
I. a boasting, bragging; display, ostentation (post-Aug.):
sui, Tac. A. 2, 46: militaris, id. Agr. 25: frivola in parvis, Quint. 1, 6, 20; 9, 2, 74: partim jactantia ingenii, ut res cito accepisse videantur, id. 12, 8, 3: privatae studere, Plin. Ep. 1, 8, 13; id. Pan. 38, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
īactantia ae, f
iacto, a boasting, display, ostentation: militaris, Ta.: verborum, Ta.
Origins
Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin iactantia From iactāns + -ia.
Descendants
- Catalanjactància
- Frenchjactance
- Italianiattanza
- Spanishjactancia
In English words that came into English from iactantia
- jactancyiactantia