noun · femininethird declension
humilitās
humilitās f (genitive humilitātis)
Classical[hʊˈmɪ.lɪ.taːs]Ecclesiastical[uˈmiː.li.tas]
Meaning
- insignificance, lowliness, unimportance
Magnificat anima mea Dominum, et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo, quia respexit humilitatem ancillae suae.
My soul does magnify the Lord, and my spirit has rejoiced in God my Saviour, because he has regarded the lowliness of his handmaid.c. 347 CE – 420 CE, Hieronymus, Vulgate Lucas.1.46–48 - degradation, debasement, humiliation
- submissiveness, obedience
- post Classicalhumility, modesty
Humilitas vero nullatenus poterit absque nuditate conquiri.
Humility, indeed, can in no way be acquired without nakedness.c. 420 CE, John Cassian, De institutis coenobiorum 12.31
Latīnē defined in Latin in our graded readers
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | humilitās | humilitātēs |
| genitive | humilitātis | humilitātum |
| dative | humilitātī | humilitātibus |
| accusative | humilitātem | humilitātēs |
| ablative | humilitāte | humilitātibus |
| vocative | humilitās | humilitātēs |
hŭmĭlĭtas, ātis, f. humilis,
I. lowness (acc. to humilis, I.).
I. Lit.:
naves omnes actuarias imperat fieri, quam ad rem humilitas multum adjuvat (shortly before: naves paulo facit humiliores), Caes. B. G. 5, 1, 3: arborum, Sall. J. 49, 5: aliorum animalium ea est humilitas, ut cibum terrestrem rostris facile contingant, low stature, Cic. N. D. 2 47, 122: sidera multum inter se aut altitudine aut humilitate distantia, id. Tusc. 5, 24, 69: quanta humilitate luna feratur, terram paene contingens, id. Div. 2, 43, 91.—II. Trop.
A. Of rank, birth, or influence, lowness, meanness, insignificance: malorum turba quaedam, paupertas, ignobilitas, humilitas, solitudo, etc., Cic. Tusc. 5, 10, 29:
propter humilitatem et obscuritatem, id. Off. 2, 13, 45: humilitatem cum dignitate contendere, id. Rosc. Am. 47, 136: alicujus despicere, id. Phil. 13, 10, 23: obicere humilitatem alicui, Liv. 26, 31, 4: ex humilitate sua, Caes. B. G. 5, 25: infima natalium, Plin. 18, 6, 7, § 37: generis, Sall. J. 73, 4: generis ac nominis, Suet. Vesp. 4: obliterata quoque scrutabimur, nec deterrebit quarundam rerum humilitas, Plin. 14, 1, 1, § 7.—B. Littleness of mind, meanness, baseness, abjectness:
habet levitatem laetitia gestiens, humilitatem metus, Cic. Tusc. 3, 13, 27; id. de Or. 1, 53, 228: et dejecto (capite) humilitas et supino arrogantia ostenditur, Quint. 11, 3, 69; so, opp. arrogantia, Caes. B. C. 1, 85, 5: saepe virtus et magnificentia plus proficit ad misericordiam commovendam quam humilitas et obsecratio, Cic. Inv. 1, 56, 109: summittere se in humilitatem causam dicentium, Liv. 38, 52, 2: asinorum, Plin. 10, 63, 83, § 180.—2. In eccl. Lat., in a good sense, opp. to pride, lowness, humility, Lact. 5, 15; Sulp. Sever. Vit. S. Mart. 2 fin. et saep.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
humilitās ātis, f
humilis, lowness, small stature, depression : (navium), Cs.: arborum, S.: quantā humilitate luna feratur, terram paene contingens.—Fig., lowness, meanness, insignificance : obicere humilitatem alcui, L.: ex humilitate suā, Cs.: generis, S.— Littleness of mind, meanness, baseness, abjectness : habet humilitatem metus; opp. adrogantia, Cs.: causam dicentium, L.
Origins
Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin humilitās From humilis (“humble”) + -tās (“-ity”, “-ness”).
Descendants
- Italianomertàfrom Neapolitan omertà
- Englishomertàfrom Neapolitan omertà
- Catalanhumilitat
- Frenchhumilitéfrom Old French umilitet
- Englishhumilityfrom Old French umilitet
- Italianumiltà
- Occitanumilitat
- Portuguesehumildadefrom Old Galician-Portuguese humildade
- Romanianumilitate
- Spanishhumildadfrom Old Spanish humildat
In English words that came into English from humilitās
- humilityhumilitās
- omertàhumilitās