noun · femininethird declension
humiliātiō
humiliātiō f (genitive humiliātiōnis)
Classical[hʊ.mɪ.liˈaː.ti.oː]Ecclesiastical[u.mi.liˈat.t͡si.o]
Meaning
- Late Latinhumiliation, humbling
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | humiliātiō | humiliātiōnēs |
| genitive | humiliātiōnis | humiliātiōnum |
| dative | humiliātiōnī | humiliātiōnibus |
| accusative | humiliātiōnem | humiliātiōnēs |
| ablative | humiliātiōne | humiliātiōnibus |
| vocative | humiliātiō | humiliātiōnēs |
hŭmĭlĭātĭo, ōnis, f. humilio,
I. an humbling, humiliation (post-class.), Tert. Verg. Vel. 13; id. adv. Herm. 7; id. Patient. 13; Vulg. Mic. 6, 14.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin humiliātiō From humilis (“humble”) + -tiō (“-ation”).
Descendants
- Catalanhumiliació
- Englishhumiliation
- Frenchhumiliation
- Italianumiliazione
- Occitanumiliacion
- Portuguesehumilhação
- Romanianumiliațiune
- Spanishhumillación
- Friulianumiliazion
- Galicianhumillación
In English words that came into English from humiliātiō
- humiliationhumiliātiō